Λ.Ρογγανάκη: Ο άνθρωπος που προέβλεπε τον θάνατο

Γράφει η Λία Ρογγανάκη

Μια κακής ποιότητας φουσκωτή βάρκα, γεμάτη πρόσφυγες που στριμώχτηκαν από τον Τούρκο λαθρέμπορο, ξεκινάει το ταξίδι της για το βορειοανατολικό Αιγαίο που αποτελεί το συνηθέστερο σημείο εισόδου στην Ελλάδα για όσους προσπαθούν να γλιτώσουν από τον πόλεμο στη Συρία. Το θαλάσσιο ταξίδι από την Τουρκία στη Λέσβο διαρκεί μόνο μία ώρα αλλά η μηχανή της είναι φθηνή και εύκολα χαλάει. Η βάρκα είναι πιο γεμάτη από ό,τι μπορεί να μεταφέρει, είναι πολύ βαριά και πλημμυρισμένη με νερό που καθιστά αδύνατο ακόμα και το να φθάσει στο νησί και τελικά βυθίζεται στη μέση του πελάγους. Οι άνθρωποι στη βάρκα είναι τρομοκρατημένοι, άνθρωποι πανικόβλητοι που προσπαθούν να σωθούν. “Πρώτα οι γυναίκες και τα παιδιά” ακούγεται από ένα ψαροκάικο και ο τρόμος μετατρέπεται σε ελπίδα που όμως μόλις φτάσουν στον κατακλυσμό της Μόριας δίνει την θέση της στην απόγνωση.

Μόνο που ακούς τη λέξη πόλεμος σε πιάνει ρίγος και δε σε νοιάζει το που και το γιατί εκτός αν γίνεται στην χώρα σου και γυναίκες έντρομες προσπαθούν να σώσουν τα παιδιά τους, άντρες τις γυναίκες τους . Παρόλα αυτά δεν σταματάς να είσαι άνθρωπος, να έχεις αξιοπρέπεια .Αυτό το τελευταίο ξεχάστηκε κατά πως φαίνεται από την κυβέρνηση του «θα ρίξω τους φράχτες στον Έβρο». Στην μετά αντιπολίτευση εποχή παρά την επιμονή της νεολαίας του κόμματος του, ο μέχρι πρότινος Υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής  υποστηρίζει πως “Είναι λάθος να ξεχνάμε ότι το πέρασμα του Έβρου δεν είναι αναίμακτο. Ότι και πριν τον φράχτη, είχαμε πολλούς νεκρούς στον Έβρο”. Οπότε ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ρίχνει τους φράχτες, αντ’αυτού δημιουργεί Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης τα οποία είναι υπερπλήρη, με αποτέλεσμα οι νεοαφιχθέντες, ανάμεσά τους και πολλά παιδιά να οδηγούνται σε ακατάλληλους αστυνομικούς χώρους κράτησης.

Η χώρα δυσφημίζεται, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες απευθύνει έκκληση για την κατάσταση .Οι πρόσφυγες διαβιούν σε άθλιες συνθήκες ,φοβισμένοι να γυρίσουν στον πόλεμο και ανήμποροι να πάνε αλλού εγκλωβίζονται στα νησιά που τους υποδέχονται των οποίων ο τουρισμός καταρρέει και οι κάτοικοι καταστρέφονται οικονομικά.

Το Spiegel σε άρθρο του για το προσφυγικό υποστηρίζει πως για να επισπευσθεί η διαδικασία χορήγησης ασύλου θα πρέπει να προσληφθούν δεκάδες υπάλληλοι και δείχνει να αμφιβάλλει για την αλλαγή της κατάστασης από την κυβέρνηση. Παράλληλα οι New York Times  επισημαίνουν πως η Ελλάδα δρομολογεί τις υποθέσεις με αργούς ρυθμούς, αφήνοντας να περάσουν μήνες, ενώ οι αιτούντες άσυλο ζουν εγκλωβισμένοι σε τόσο θλιβερές συνθήκες, τις οποίες ο πάπας Φραγκίσκος παρομοίωσε με στρατόπεδο συγκέντρωσης. 

Από την άλλη η Τασία Χριστοδουλοπούλου ενώ ως αναπληρώτρια υπουργός Μεταναστευτικής Πολιτικής έλεγε στους πρόσφυγες «ελάτε» και αναρωτιόταν στις συνεντεύξεις «Ποιοι πρόσφυγες, αυτοί λιάζονται…», άλλαξε γνώμη πριν λίγες μέρες και υποστήριξε κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για το άσυλο πως «Όσο δεν μοιράζεται πρόσφυγες η Ευρώπη, δεν θα λυθεί, ή θα πνίγουμε ανθρώπους ή θα γίνουμε Ιορδανία. Θέλετε να διαλέξουμε τι θα κάνουμε;», ενώ ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα plan b.»

Το σίγουρο είναι είτε επεξεργαστεί plan b η κυβέρνηση είτε όχι τα τείχη που την χωρίζουν από τις προγραμματικές της δεσμεύσεις και τις υποσχέσεις είναι σαν το σινικό τείχος. Η διασφάλιση της αξιοπρέπειας αυτών των ανθρώπων και η διευκόλυνση τους απέχει κατά πολύ από τις φανφάρες περί ηθικού πλεονεκτήματος, αλληλέγγυων και ανθρωπισμού. Ένας 26χρονος πρόσφυγας από την Συρία στην Χίο περιλούστηκε με βενζίνη και αυτοπυρπολήθηκε αφού δέχτηκε τη δεύτερη απόρριψη της αίτησης του για άσυλο. Τον χειμώνα ο κ Μουζάλας δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να πεθάνουν άνθρωποι από το κρύο . Βία, κλοπές και βιασμοί αποτελούν μια τραγική ρουτίνα για τους καταυλισμούς.

Επιτέλους πρέπει αυτή η κυβέρνηση να κάνει μια αυτοκριτική.Αντί να λύσει το πρόβλημα δημιούργησε μεγαλύτερο χάος. Διορισμένο προσωπικό στελέχωσης που παρέμεινε να φυλάει κλειστές δομές ενώ οι πρόσφυγες έφυγαν . Σκάνδαλα με διαγωνισμούς σίτισης και φαγητό κακής ποιότητας. Κονδύλια που δεν ενεργοποιούνται και παραμένουν στα αζήτητα εις βάρος πολιτών και προσφύγων.

 Να μην χαθεί άλλος χρόνος: «Η καρδιά του προβλήματος είναι ο πραγματικός διαχωρισμός ανάμεσα στον πρόσφυγα και στον μετανάστη. Και για να γίνει αυτό χρειάζονται γρήγορες διαδικασίες, χρειάζεται μέσα σε δύο μήνες να ξεκαθαρίζουν οι υποθέσεις. Όποιος δεν δικαιούται άσυλο δεν μπορεί να κυκλοφορεί ελεύθερος. Θα πρέπει να μπαίνει σε μία διαδικασία εξόδου από τη χώρα. Επίσης, θα πρέπει να πάμε σε μια λογική διαφάνειας και λογοδοσίας. Δεν μπορεί να γίνεται πάρτι γύρω από τα κονδύλια του προσφυγικού και να μην υπάρχει πραγματικά λογοδοσία για το ποιος κάνει τι, πού πάει το κάθε ευρώ του Έλληνα ή του Ευρωπαίου φορολογούμενου».

 Βοηθάμε επειδή είμαστε άνθρωποι. Το βλέπουμε να εκτυλίσσεται μπροστά μας. Δεν μπορούμε να αγνοήσουμε απελπισμένους ανθρώπους που δραπετεύουν από την φρίκη του πολέμου, ούτε όμως να ανεχτούμε μια κυβέρνηση που αντί να κάνει έργα απλά προβλέπει τον θάνατο.

Λία Ρογγανάκη

Γενικός-Οικογενειακός Ιατρός

Επιμελήτρια ΚΥ Μουζακίου