Το μήνυμα της «ΟΡΘΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ» για την 25η Μαρτίου

Τρία επίκαιρα μηνύματα:

• Να υπερασπιστούμε τα εθνικά και κοινωνικά δίκαια της πατρίδας
• Να μην επιτρέψουμε εθνοκτόνες λύσεις σε Αιγαίο και Κυπριακό
• Να ακυρώσουμε την κατάπτυστη Συμφωνία των Πρεσπών

Εκατόν ενενήντα οκτώ (198) χρόνια από την Επανάσταση του 1821, η πατρίδα μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις «υπαρκτικού» χαρακτήρα.

Μπορεί να διαφημίζουμε και να καυχόμαστε ότι εδώ και δεκαετίες είμαστε πλήρη μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της ΟΝΕ, αλλά αυτό δεν εμπόδισε καθόλου τους επικυρίαρχους της Ευρώπης (π.χ. την κυρία Μέρκελ, τους αρμόδιους Επιτρόπους και άλλους ηγέτες της Ευρωπαϊκής Τεχνοδομής) να αλωνίζουν τα Σκόπια και την Ελλάδα και να πιέζουν για τη σύναψη και εφαρμογή τής πολύπλευρα βλαπτικής για τα εθνικά μας συμφέροντα Συμφωνίας των Πρεσπών.

Μπορεί να είμαστε μέλη του ΟΗΕ, του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, αλλά κανείς δεν εμποδίζει (ούτε καν επιπλήττει) την Τουρκία όταν συστηματικά παραβιάζει τον εθνικό εναέριο χώρο μας, τα εθνικά χωρικά μας ύδατα και τις Διεθνείς Συνθήκες που δεν αναγνωρίζουν «τουρκική μειονότητα» στη Θράκη αλλά μόνο «μουσουλμάνους Έλληνες πολίτες».

Και κανένα ελληνικό κόμμα, από αυτά που συναγελάζονται με τα ευρωπαϊκά στις πολιτικές ομάδες της Ευρώπης, δεν ήγειρε έστω και ένα αίτημα περιορισμού των κινήσεων των ισχυρών τής ΕΕ ή έκδοσης ενός Ψηφίσματος, υπερασπιστικού των εθνικών μας δικαίων, πολύ δε περισσότερο αποβολής από ένα ευρωπαϊκό κόμμα αυτού που παρεμβαίνει κατ’ανεπίτρεπτο (σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο) τρόπο στη σύναψη βλαπτικών για τον λαό και το Έθνος Συμφωνιών, όπως έγινε π.χ. με το κόμμα του Ορμπάν για υποδεέστερα ζητήματα τρέχουσας πολιτικής.

Και οι Έλληνες ιθύνοντες, αμέριμνοι και χαλαροί, περιφέρονται σε επίσημες επισκέψεις ή προστατευόμενες από τα ΜΑΤ προεκλογικές εκδηλώσεις και εκστρατείες, δηλώνοντας ότι «αναγνωρίζουν τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο λόγω εκτεταμένων ακτών» ή ότι «το Καστελόριζο δεν ανήκει στο νησιωτικό σύμπλεγμα του Αιγαίου», με διεθνές παρεπόμενο να μην αποτελέσει προσδιοριστικό σημείο για την εφαρμογή του Δικαίου της Θάλασσας υπέρ των εθνικών μας συμφερόντων, όταν οριστεί η αποκλειστική οικονομική ζώνη.

Ήδη στο Κυπριακό Ζήτημα, η έννοια του κυπριακού ελληνικού κράτους που φιλοξενεί και τουρκική μειονότητα έχει εκλείψει από τη διεθνή και ελληνική ορολογία και όλοι, Έλληνες και ξένοι, ομιλούν για τις δύο ξεχωριστές οντότητες-κοινότητες (ελληνική και τουρκική) που πρέπει να συνδημιουργήσουν και να συνυπάρξουν σε μια νέα κρατική οντότητα, σύμφωνα με την …καινούργια εκδοχή τού Σχεδίου Αννάν.

Από όλα τα παραπάνω προκύπτει ότι το ελληνικό μνημονιακό κράτος βιώνει την εθνική του ύπαρξη συναρτημένη με τις ετερόνομες μνημονιακές πολιτικές. Τα μεγάλα εθνικά ζητήματα έχουν μπει στην κλίνη του μνημονιακού Προκρούστη αναμένοντας  -μετά την οικονομική και κοινωνική συρρίκνωση-   και την εθνική, που έρχεται κατά δόσεις.

Ήδη το τουρκικό κράτος με την πρόσφατη λειτουργία τού Μουσείου τής Τροίας ενσωματώνει ενώπιον της διεθνούς ιστορικής, αρχαιολογικής και τουριστικής κοινότητας τον Τρωικό Πόλεμο και τους συνδεόμενους με αυτόν αρχαιολογικούς τόπους των αλύτρωτων πατρίδων μας ως μέρος τής τουρκικής ιστορίας και προϊστορίας. Και όλα αυτά τα τοποθετούν ως ανταγωνιστικά και αναιρετικά στοιχεία τού δικού μας αρχαιολογικού και μουσειακού πολιτισμού, αφού ακόμη και τους Έλληνες πρωταγωνιστές του Τρωικού πολέμου, π.χ. την Ωραία Ελένη, την αναπαριστούν με τις σύγχρονες τεχνολογίες ως διαλεγόμενη ενώπιον της διεθνούς κοινής γνώμης στην …τουρκική γλώσσα!

Έτσι, το πολυφυλετικό αυτό και από τα πάνω κατασκευασμένο κρατικό-εθνικό μόρφωμα κατά την εποχή της πρώτης νεωτερικότητας και μετά τους γνωστούς κατακτητικούς πολέμους και τις εθνοκαθάρσεις, εμφανίζεται ως γεννητορικό σχήμα τού αρχαίου ελληνικού πολιτισμού της Μικράς Ασίας παραπλανώντας την παγκόσμια κοινή γνώμη.

Κι εμείς, με τους λαλίστατους (κατά τα άλλα) αρμοδίους υπουργούς, παρακολουθούμε μοιραίοι τον κανιβαλισμό τής Ιστορίας και του Πολιτισμού μας, ωσάν, μέχρι πρότινος, στα όρια δύο μόλις γενεών, να μην διώχτηκαν οι πρόγονοί μας από τα γυρίσματα της ιστορίας, τους συσχετισμούς των δυνάμεων αλλά και τα σφάλματα της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας, από τους τόπους που έζησαν πάνω από 4.000 χρόνια!

Πρώτα δηλαδή χάσαμε τα πανάρχαια εδάφη μας, ύστερα συρρικνώσαμε το διεθνές νομικό μας οπλοστάσιο και σήμερα χάνουμε σιγά-σιγά και τις πολιτιστικές μας παρακαταθήκες αφού, πλέον, η Τουρκία παρουσιάζει ανεμπόδιστα την ομηρική διάλεκτο ως πρόγονο της τουρκικής γλώσσας(!!!) και τα γεννητορικά τού Ελληνικού και του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού έπη του Ομήρου ως έργα τού «Ομέρ-πασά»!!

Και μπορεί για ορισμένους εύγλωττους εθνομηδενιστές αυτό να θεωρηθεί ανώδυνο, η διεθνής όμως κοινή γνώμη, εθιζόμενη διαρκώς στα νέα δεδομένα, ανατρέπει τα ιστορικά στερεότυπα κι έτσι σιγά-σιγά στο παγκόσμιο φαντασιακό η αναπόσπαστη σύνδεσή τους με την ελληνική φυλή απαμβλύνεται και χάνεται.

Δεν πρέπει άλλωστε να λησμονείται ότι η διεθνής πολιτική είναι άτεγκτη. Οι δηλώσεις των δημοσίων λειτουργών (υπουργών, βουλευτών κ.λπ.) καταγράφονται από τους Διεθνείς Οργανισμούς και αποτελούν διπλωματικό κεκτημένο που θα επηρεάσει μελλοντικά μια περαιτέρω ρύθμιση εις βάρος των εθνικών μας συμφερόντων… Και όταν μια πατριωτική κυβέρνηση επιχειρήσει να αλλάξει τον ρου των πραγμάτων, θα τα βρει μπροστά της έτσι που, μοιραίοι και άβουλοι, οδηγούμαστε στην εθνική οικονομική και κοινωνική συρρίκνωση.

Και η τραγική εξέλιξη του δημογραφικού με την παράπλευρη κοινωνιοκτόνα διαχείριση κρίσιμων θεμάτων (μετανάστευση νέων, συρρίκνωση του κοινωνικού κράτους, περικοπή μισθών και συντάξεων, αλλοτρίωση του ιδιωτικού και δημόσιου πλούτου, ανεξέλεγκτη μεταναστευτική ροή κ.λπ.) αποστερεί από την ελληνική φυλή το αναγκαίο ανθρώπινο δυναμικό που, με την κατάλληλη συνειδητοποίηση και οργάνωση, μπορεί να αναστρέψει τον ρου τής ιστορίας.

Γι’αυτό είναι κατεπείγουσα ανάγκη να πιάσουμε πάλι το νήμα τής εθνικής και κοινωνικής αυτοσυντήρησης των Αγωνιστών του 1821 και να υπερασπιστούμε τα εθνικά και κοινωνικά δίκαια της πατρίδας σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου.

Να ζητήσουμε την κατάργηση των εθνοκτόνων Μνημονίων και την αποκατάσταση της λαϊκής κυριαρχίας και των άλλων συντεταγμένων λειτουργιών τού Δρώντος Λαού.

Να ενωθούμε με την ΟΡΘΙΑ ΕΛΛΑΔΑ του Απόδημου Ελληνισμού, που διατηρεί περισσότερο από τους εγχώριους Έλληνες πολίτες, την εθνική και πατριωτική φλόγα και να ζητήσουμε την πολύπλευρη συνδρομή τους για την εξανάσταση της πατρίδας, όπως συνέβη με τα μέλη της Φιλικής Εταιρείας που ζούσαν και μεγαλουργούσαν στις παραδουνάβιες και παρευξείνιες χώρες και σε όλα τα άλλα μέρη της Ελλάδας και του κόσμου.

Μόνο έτσι οι Έλληνες, ενωμένοι, θα συνειδητοποιήσουμε τη δύναμή μας, θα ανατρέψουμε την πορεία συρρίκνωσης και θα κάνουμε πάλι την πατρίδα μας και την κοινωνία μας αντάξια της Ιστορίας και του Πολιτισμού μας.-

Για την «ΟΡΘΙΑ ΕΛΛΑΔΑ»

Η Διοικούσα Επιτροπή