Σωτήρης Γλυκοφρίδης: “Για την κοινή λογική δεν φταίει η λογική αλλά η επιστήμη”

Αυτή προσδιόρισε ότι τα μαθηματικά παρουσιάζουν ασυνέπεια στο μέλλον, αυτή προσδιόρισε πως ζούμε σε ένα κόσμο παραλόγου όπου το παράδοξο παρουσιάζεται σαν γεγονός υπαρκτό. Η επιστήμη προσδιόρισε πως ζούμε σε μια εποχή σχετικότητας και απροσδιοριστίας όπου το τυχαίο και το γεγονός συναντώνται και αγκαλιάζονται με αγάπη και μίσος. Η επιστήμη προσδιόρισε πως η φύση παρουσιάζεται με το ¨καλειδοσκόπιο¨ του μέσου και ότι η εξέλιξή της δεν είναι γραμμική, εμφανίζοντας κενά και μαύρες τρύπες. Αυτή προσδιόρισε και την επικινδυνότητα του τυχαίου όπου σε ευαίσθητους τομείς όπως στην υποατομική φυσική και τη συνθετική βιολογία ο άνθρωπος μοιάζει με πίθηκο σε πυρηνικό εργαστήριο. Αυτή καθορίζει και ηλίθιες στατιστικές αγνοώντας τη βασική επιστημονική αρχή που η ίδια θέσπισε να τη διέπει, ότι η αντικειμενικότητα της πραγματικότητας θέλει τον παρατηρητή να βρίσκεται μη σχετιζόμενος με το παρατηρούμενό του. Και παρά τούτοις, εδώ κωφεύει. Στατιστικά αποτελέσματα για την ιατρική δεν μπορούν να βγάλουν οι γιατροί αλλά οι αδέσμευτοι στατιστικολόγοι. Και παρά ταύτα, αρνούμενη τις παραδοξότητες και τα λάθη που αυτή διέπεσε, ρίχνει το φταίξιμο στους ¨μπερδεμένους¨. Τους λεγόμενους ¨ψεκασμένους¨, αγνοώντας πως αυτή τους ψέκασε με το αφιόνι της αμφιβολίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι από την εποχή του Σωκράτους ακόμα υπήρχε, ο κόσμος διακατήχετο, από παραλογισμό. Και τον παραλογισμό αυτό τον ενισχύσει, άθελά της, η επιστήμη, μη εξαιρέσει της φιλοσοφίας και της θρησκευτικής ακραίας πίστης. Κανείς δεν βρέθηκε από τους λεγόμενους σοφούς ή έστω ¨γνωστικούς¨ να εξηγήσει στον κόσμο, στα ενήλικα παιδιά, ο κόσμος τι σημαίνει. Κανείς δεν βρέθηκε να του πει ότι η κοινή λογική είναι ένα μικρό ταξίδι, που τόσο πιο σίγουρο είναι όση μικρότερη απόσταση έχει σκοπό να διανύσει. Κανείς δεν βρέθηκε να του πει τι κάνει ο ιός, πού είναι καλό και πού κακό το απάντημά του. Τις φάσεις του, τη συμβιωτική και ανταγωνιστική του σχέση με την ύπαρξή μας. Κανείς δεν βρέθηκε στον κλονισμένο από τη σιγουριά άνθρωπο να τον κοινωνήσει με την κατανόηση της απύθμενης πραγματικότητας και να πάρει την εξουσία της ζωής στα χέρια του, προσδιορισμένος με τη μεγαλύτερη δυνατή σιγουριά και το άμεσο οπτικό ταξίδι. Ποτέ η επιστήμη δεν ήταν τόσο κακός δάσκαλος, τόσο ανεπαρκής στο γίγνεσθαι μητέρα, πληρώνοντας τα παιδιά την ανεπάρκειά της.
Σωτ. Γλυκ. 16/7/2021
Facebook Comments