Α.Μητρόπουλος:Γενική απαξίωση του θεσμού της σύνταξης

“Το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις συντάξεις που συζητείται το Σαββατοκύριακο στη Βουλή, πέρα από τις μειώσεις σε όλα τα είδη των παροχών (κύριες συντάξεις, επικουρικές, κατώτατες, αναπηρικές, θανάτου, μερίσματα, εφάπαξ), θεσπίζει και ένα ακραία νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό πλαίσιο γενικής απαξίωσης του κοινωνικότερου θεσμού της σύγχρονης κοινωνίας, της σύνταξης”.

Αναφέρει μεταξύ άλλων με ανακοίνωσή της η  ΕΝΥΠΕΚΚ της οποίας πρόεδρος είναι ο Αλέξης Μητρόπουλος.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: 

Ι.Γενική απαξίωση του θεσμού της σύνταξης

Το κυβερνητικό νομοσχέδιο για τις συντάξεις που συζητείται το Σαββατοκύριακο στη Βουλή, πέρα από τις μειώσεις σε όλα τα είδη των παροχών (κύριες συντάξεις, επικουρικές, κατώτατες, αναπηρικές, θανάτου, μερίσματα, εφάπαξ), θεσπίζει και ένα ακραία νεοφιλελεύθερο ιδεολογικό πλαίσιο γενικής απαξίωσης του κοινωνικότερου θεσμού της σύγχρονης κοινωνίας, της σύνταξης.

Αν η Βουλή ψηφίσει το νομοσχέδιο αυτό, θα οδηγηθούμε μεσοπρόθεσμα στην «επιδοματοποίηση» των συντάξεων και τη βίαιη φτωχοποίηση της πλειονότητας των συνταξιούχων!

Όπως είχαμε υποστηρίξει και με την από 25-4-2016 ανακοίνωση της ΕΝΥΠΕΚΚ, το κύριο χαρακτηριστικό αυτού του νομοσχεδίου δεν είναι η αναδιανομή του παραγόμενου από την ανθρώπινη εργασία ασφαλιστικού πλεονάσματος, αλλά:

-η δραστική μείωση των κρατικών πόρων,

-η εξίσωση όλων των παροχών προς τα κάτω,

-η βίαιη λεηλασία του εργασιακού μόχθου,

-η κατάργηση της αποτελεσματικότητας και του αποτυπώματος των ταξικών αγώνων εντός του καπιταλιστικού συστήματος,

-η «τιμωρία» της επαγρύπνησης για τη διαφύλαξη και την αύξηση των ιδίων πόρων μέσω της χρηστής διοίκησης και αυτοδιαχειρίσής τους.

ΙΙ.Αρχή του τέλους των συντάξεων. Οι έξι (6) δομικές αρχές του νέου Ασφαλιστικού

Από το νομοσχέδιο προκύπτει η παντελής αδυναμία υποστήριξης του κόσμου της Μισθωτής και Ανεξάρτητης Εργασίας, ΟΛΩΝ των ασφαλιστικών και συνταξιοδοτικών κατακτήσεων. Η σκληρή αυτή ταξική νεοφιλελεύθερη παρέμβαση συνοψίζεται στις παρακάτω συντεταγμένες-δομικές αρχές:

α)«Αρχή της διάσωσης» του χρεοκοπημένου από την αρπαγή των αποθεματικών και τα Μνημόνια συστήματος, αποκλειστικά με πόρους των συνταξιούχων-ασφαλισμένων, της κοινωνίας ολόκληρης.

Η ιστορία του Ελληνικού Συνταξιοδοτικού Συστήματος είναι ιστορία διαρκούς λεηλασίας και αρπαγής των αποθεματικών του.

Επί 80 ολόκληρα χρόνια, από το 1937 (έναρξη λειτουργίας του ΙΚΑ) μέχρι σήμερα, οι κυρίαρχες πολιτικές-οικονομικές δυνάμεις λεηλατούσαν και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να λεηλατούν τον μόχθο και τον πλούτο της Ελληνικής Εργατικής Τάξης υπό την απειλή της χρεοκοπίας του συστήματος και με το πρόσχημα της «μεταρρύθμισής» του.

Η πρώτη αρπαγή των αποθεματικών έγινε στα τέλη του 1937, μόλις λίγους μήνες δηλαδή από την έναρξη λειτουργίας του ΙΚΑ!

Σήμερα και μετά από 11 κύκλους αρπαγής των αποθεματικών των Ασφαλιστικών Ταμείων (τελευταία είναι η πρόσφατη ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών), οι δανειστές απαίτησαν και η κυβέρνηση δέχτηκε η «διάσωση» του Ασφαλιστικού, η ψευδο-«μεταρρύθμισή» του, να γίνει σχεδόν αποκλειστικά από πόρους των συνταξιούχων, των ασφαλισμένων, ολόκληρης της κοινωνίας.

β)«Αρχή του διαχωρισμού της σύνταξης» σε δύο διακριτά τμήματα («εθνικό» και «ανταποδοτικό») σύμφωνα με τους προηγούμενους μνημονιακούς νόμους (ν. 3863/2010, 3865/2010, 4093/2012).

Η ακραία αυτή νεοφιλελεύθερη αρχή πρωτοθεσπίστηκε με τον νόμο του πρώτου Μνημονίου (ν. 3845/2010) και εξειδικεύθηκε με τον συνταξιοδοτικό εφαρμοστικό ν. 3863/2010 (άρθρο 1), όπου για πρώτη φορά έγινε η «διάσπαση» της κύριας σύνταξης σε δύο ξεχωριστά τμήματα: τη «βασική» με εγγύηση του κράτους και την «ανταποδοτική» με εγγύηση ΜΟΝΟ των Ταμείων.

Ήταν το πρώτο πλήγμα στον πυρήνα του θεσμού τής σύνταξης και το πρώτο βήμα για το «πέρασμα» στην καθαρή ανταποδοτική σύνταξη, με την κατάργηση στο προσεχές μέλλον της «βασικής» ή «εθνικής», όπως μετονομάστηκε από την παρούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

γ)«Αρχή της εγγύησης από το κράτος μόνο της εθνικής σύνταξης», αφού εφεξής η κρατική χρηματοδότηση περιορίζεται ΜΟΝΟ στη χορήγησή της.

Σε υλοποίηση της προηγούμενης αρχής της «διάσπασης» της κύριας σύνταξης σε «βασική» («εθνική») και «ανταποδοτική», το κράτος, με το συζητούμενο νομοσχέδιο, αναλαμβάνει εφεξής ΜΟΝΟ την εγγύηση της εθνικής σύνταξης και μάλιστα ΟΧΙ ολόκληρης και ΟΧΙ σε όλους, αφού το πλήρες ποσό (384 € σήμερα) το εγγυάται ΜΟΝΟ σε όσους συμπληρώνουν 20 έτη ασφάλισης (ή 6000 ΗΑ) και στο 67^ο έτος ηλικίας!!

Στο προσεχές μέλλον η εθνική σύνταξη θα αποκοπεί από τον κορμό της κύριας σύνταξης, θα είναι ακόμα χαμηλότερη, θα καταβάλλεται με εισοδηματικά κριτήρια και θα έχει προνοιακό χαρακτήρα, σύμφωνα άλλωστε και με τις προβλέψεις του τρίτου Μνημονίου (ν.4336/2016 σελ. 1020). Στο μέλλον η κύρια σύνταξη χωρίς το «εθνικό» τμήμα της θα είναι καθαρά ανταποδοτική ανάλογα ΜΟΝΟ με τα έτη ή τις ημέρες ασφάλισης.

δ)«Αρχή του μηδενικού ελλείμματος» ουσιαστικά για όλες τις παροχές: κύρια σύνταξη (ως προς το ανταποδοτικό της τμήμα), επικουρική, μερισματική, εφάπαξ.

Η αρχή αυτή είχε πρωτοθεσπιστεί με τον εφαρμοστικό νόμο του β’ Μνημονίου (ν.4046/2012), τον ν. 4052/2012 (άρθρο 42) και μόνο για τις επικουρικές συντάξεις. Στο ίδιο άρθρο είχε θεσπιστεί και η μακάβρια «ρήτρα θανάτου».

Με το προωθούμενο ν/σ όμως, αυτή «η αρχή του μηδενικού ελλείμματος» γενικεύεται ως προς ΟΛΕΣ τις παροχές, αφού το κράτος (μέσω του κρατικού προϋπολογισμού) θα εγγυάται για κάθε συνταξιούχο (σημερινό ή μελλοντικό) ΜΟΝΟ το ύψος της εθνικής σύνταξης, ενώ όλες τις λοιπές παροχές (ανταποδοτικό τμήμα της κύριας σύνταξης, επικουρική, μερίσματα, εφάπαξ) θα εγγυώνται τα ήδη λεηλατημένα Ταμεία με αποκλειστικά δικούς τους πόρους.

Έτσι, μέσω της αρχής αυτής και συνδυαστικά με όλες τις προηγούμενες, οι συνταξιοδοτικές παροχές κάθε είδους οδηγούνται σε «επιδοματοποίηση» και εκατομμύρια συνταξιούχων σε βίαιη φτωχοποίηση.

ε)«Αρχή της αυτόματης μείωσης των συντάξεων» ή «ρήτρα 2060», αφού η κυβερνητική πρόταση επικυρώνει την ισχύ μέχρι το 2060 της δρακόντειας ρήτρας των προηγούμενων μνημονιακών ασφαλιστικών νόμων (ν. 3845/2010 σελ. 699 και άρθρο 11 παρ. 3 ν. 3863/2010) για ΚΑΤ’ΑΝΩΤΑΤΟ ΟΡΙΟ ΜΕΣΗΣ ΑΥΞΗΣΗΣ της συνταξιοδοτικής δαπάνης στο 2,5% του ΑΕΠ, ανεξαρτήτως των αναγκών του Ασφαλιστικού Συστήματος και του αριθμού των συνταξιούχων, που με την προϊούσα γήρανση του πληθυσμού γίνεται όλο και μεγαλύτερος.

Πρόκειται για τον «συνταξιοδοτικό κόφτη» που θα αναπροσαρμόζει πάντα προς τα κάτω τις συνταξιοδοτικές δαπάνες (και κατ’επέκταση και τις παροχές) ώστε να μην ξεπερνούν το παραπάνω ανώτατο όριο!

στ)«Αρχή της αποκοινωνικοποίησης της Κοινωνικής Ασφάλισης» ή «Ρήτρα κατάργησης της κοινωνικής συμμετοχής» από όλους τους πυλώνες του Συστήματος ανεξαρτήτως συνταξιοδοτικών απολαβών.

Η «αρχή της αποκοινωνικοποίησης» της Κοινωνικής Ασφάλισης είναι η πιο βάρβαρη θεσμικά από τις έξι (6) αρχές του νέου Ασφαλιστικού.

Στην ιστορία της μεταπολεμικής Ευρώπης δεν υπάρχει προηγούμενο κυβέρνησης (και μάλιστα στο όνομα της …Αριστεράς) που να καταργεί από το εθνικό σύστημα συντάξεων κάθε στοιχείο κοινωνικότητας, ευαισθησίας και πρόνοιας. Είναι η πλήρης αποκοινωνικοποίηση του Συνταξιοδοτικού Συστήματος και η μετατροπή του σε σύστημα «καθαρής» -απογυμνωμένης από κάθε κοινωνικότητα-  ανταποδοτικότητας!!

ΙΙΙ.Ο εκβαρβαρισμός του Ελληνικού Συστήματος Συντάξεων

Ο εκβαρβαρισμός του Ελληνικού Συστήματος Συντάξεων ολοκληρώνεται, αφού, μεταξύ των άλλων, το υπό συζήτηση νομοσχέδιο θεσπίζει και τις παρακάτω ρυθμίσεις:

1-Αυξάνει τον θεμελιωτικό χρόνο για πλήρη σύνταξη στα 20 έτη (ή 6.000 ΗΑ) από 15 έτη (ή 4.500 ΗΑ).

Το νέο αυτό όριο, πάγιο αίτημα των δανειστών, είναι απαγορευτικό για τον μισό περίπου σήμερα ασφαλισμένο πληθυσμό της χώρας, με πρώτα θύματα τις γυναίκες και τους νέους, που, στα νέα δεδομένα της ανεργιογόνας, φτηνής και ευέλικτης αγοράς εργασίας, δύσκολα θα φτάνουν στην πολυπόθητη σύνταξη!

2-Χορηγεί την πλήρη εθνική σύνταξη των 384 € ΜΟΝΟ με 40 χρόνια εργασίας στο 62^ο έτος ηλικίας ή με 20 χρόνια στο 67^ο, αποκλείοντας έτσι τους μισούς ασφαλισμένους από την πλήρη εθνική σύνταξη!

3-Καθιερώνει «εθνική» σύνταξη πολλών ταχυτήτων, αφού προβλέπει 20 περίπου διαφορετικά «είδη» «εθνικής» σύνταξης(!) ανάλογα με το ύψος της. Έτσι στο νέο ασφαλιστικό τοπίο θα έχουμε «εθνική» σύνταξη των 384 €  και 346 € με 20 ή 15 έτη εργασίας, αντιστοίχως, στο 67^ο, αλλά και «εθνική» των 192 € και των 153 € για τους αναπήρους με ποσοστό αναπηρίας πάνω και κάτω από 50%, αντιστοίχως!

4-Διατηρεί και για την εθνική σύνταξη την εξοντωτική ποινή («πέναλτι») ύψους 40% (30%+10%) για όσους αναγκάζονται ή αποφασίζουν να εξέλθουν με μειωμένη σύνταξη στο 62^ο έτος ηλικίας και θα λαμβάνουν «εθνική» σύνταξη ύψους (346 € – 40% δηλ. 138,40 =) 207,60 €!

5-Περιορίζει την προσωρινή σύνταξη μέχρι του ύψους δύο «εθνικών», δηλαδή στο ποσό των 768 € με κλιμακώσεις προς τα κάτω!

6-Καταργεί τα κατώτατα όρια της σύνταξης, με συνέπεια να χορηγούνται εφεξής χιλιάδες συντάξεις των 200-300 €!

7-Αυστηροποιεί απάνθρωπα τις συντάξεις χηρείας και διαζευγμένων, με ρυθμίσεις που προσκρούουν στις συνταγματικές διατάξεις περί προστασίας της οικογένειας.

8-Αυστηροποιεί περαιτέρω τις προϋποθέσεις της σύνταξης από διαδοχική ασφάλιση.

9-Κηρύσσει διωγμό κατά των αναπήρων, αφού χορηγεί αναπηρικές συντάξεις με τέσσερις (4) κλίμακες (384, 288, 192 και 153€) ανάλογα με το ποσοστό αναπηρίας, ωσάν να μην είναι κοινό χαρακτηριστικό τους η αδυναμία εργασίας εντός ενός εργασιακού πεδίου, όπου ακόμη και οι πιο προσοντούχοι και υγιείς νέοι ξενιτεύονται αφού η εσωτερική αγορά της πλήρους και ασφαλισμένης εργασίας έχει καταρρεύσει!

10-Τιμωρεί εξοντωτικά την εργασία των συνταξιούχων με την πρωτοφανή παρακράτηση του 60% της σύνταξης!

11-Τριπλασιάζει τις εισφορές για επιτηδευματίες, επιστήμονες, αγρότες, σε συνθήκες κατάρρευσης της οικονομίας και των εισοδημάτων, κυρίως των νέων ασφαλισμένων!

12-Διατηρεί σε ισχύ την τριτομνημονιακή ρύθμιση (υποπαρ. Ε2 ν. 4336/2015 σελ. 982) για «πάγωμα» των κατωτάτων ορίων σύνταξης μέχρι το 2021, αφού «Μέχρι την 31.12.2021 τα κατώτατα όρια σύνταξης λόγω γήρατος, αναπηρίας και θανάτου των οργανισμών κύριας ή επικουρικής ασφάλισης, όπως αυτά προβλέπονται από τις οικείες καταστατικές και γενικές διατάξεις, διατηρούνται στο ύψος που ισχύει την 31.7.2015».

13-Καταργεί το ΕΚΑΣ, τον κοινωνικότερο θεσμό του Ελληνικού Συνταξιοδοτικού Συστήματος, μέχρι τα τέλη του 2019, με συνέπεια, από
1-1-2020, 350.000 σημερινοί δικαιούχοι του ΕΚΑΣ να περιπέσουν αυτόματα σε συνθήκες απόλυτης φτώχειας.

14-Στερεί το ΕΚΑΣ από τους νέους δικαιούχους κατωτάτων συντάξεων που παράγονται μαζικά στο νέο αντικοινωνικό ασφαλιστικό τοπίο.

15-Καθιστά σχεδόν απαγορευτικό το επίδομα των ανασφάλιστων υπερηλίκων με τα νέα εισοδηματικά κριτήρια.

ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ ΚΑΙ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΟΙ ΟΦΕΙΛΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΕΜΠΟΔΙΟ ΣΕ ΟΠΟΙΟΝΔΗΠΟΤΕ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕΙ ΝΑ ΥΦΑΡΠΑΞΕΙ τους ΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ τις ΘΥΣΙΕΣ ΜΙΑΣ ΟΛΟΚΛΗΡΗΣ ΖΩΗΣ!

Για την ΕΝΥΠΕΚΚ

Ο Πρόεδρος

Αλέξης Π. Μητρόπουλος