Αλλεργίες τού καλοκαιριού

Γράφει η Σοφία Σολιδάκη

Καθώς βαίνουμε σταδιακά προς το τέλος του Μαΐου, και επομένως και της άνοιξης, οι απανταχού αλλεργικοί είναι ιδιαιτέρως ευχαριστημένοι, μειδιώντας κάτω από τις μάσκες τους, αφού τα ετήσια συμπτώματα που τους ταλαιπωρούν, βρίσκονται σε σταδιακή αποδρομή. Είναι όμως αλήθεια αυτό;

Πολλές φορές θεωρούμε ότι η αλλεργία είναι ένα «προνόμιο» της άνοιξης, ταυτίζοντάς την με την αλλεργική ρινίτιδα και το άσθμα. Η πραγματικότητα όμως (δυστυχώς!) είναι ότι οι αλλεργικές αντιδράσεις εμφανίζονται όλον τον χρόνο, άλλοτε με άλλη μορφή, με την κάθε εποχή να διαθέτει τις δικές της χαρακτηριστικές παθήσεις. 

Παρακάτω θα δούμε τις συχνότερες αλλεργίες που εμφανίζονται κατά την διάρκεια του καλοκαιριού, που πλησιάζει με ταχείς ρυθμούς, καθώς και τους τρόπους με τους οποίους αυτές αντιμετωπίζονται.

Νυγμός από υμενόπτερα:

Τα επεισόδια νυγμού από μέλισσα ή σφήκα είναι συχνότερα το καλοκαίρι λόγω αύξησης του πληθυσμού τους και λόγω της παρατεταμένης παραμονής μας σε εξωτερικούς χώρους.

Συνήθως, προκαλούνται τοπικά συμπτώματα, όπως ερυθρότητα, οίδημα και κνησμός/πόνος στο σημείου του νυγμού.

Σε ευαισθητοποιημένα άτομα όμως, η αντίδραση μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή, με εμφάνιση γενικευμένου κνιδωτικού εξανθήματος ή και παρουσία συμπτωμάτων από περισσότερα συστήματα, όπως δύσπνοια, τάση λιποθυμίας, έμετος, οπότε γίνεται λόγος για αναφυλακτική αντίδραση. 

Άτομα με γνωστή αλλεργία στα υμενόπτερα θα πρέπει να έχουν πάντοτε μαζί τους αυτοενιέμενη αδρεναλίνη.

Τέλος, η αλλεργία στα υμενόπτερα μπορεί πλέον να αντιμετωπιστεί πολύ αποτελεσματικά με την ανοσοθεραπεία.

Τροφική αλλεργία:

Το καλοκαίρι παρατηρείται αύξηση των επεισοδίων τροφικής αλλεργίας από κατανάλωση θαλασσινών και φρούτων (κυρίως αυτών με χνούδι, όπως ροδάκινο, βερίκοκο) λόγω συχνότερης κατανάλωσης των τροφών αυτών.

Τα συμπτώματα κυμαίνονται από πολύ ήπια, π.χ. κνησμός στόματος, έως πολύ σοβαρή αναφυλακτική αντίδραση για την αντιμετώπιση της οποίας είναι απαραίτητη η χορήγηση αδρεναλίνης.

Φυσικά, η καλύτερη αντιμετώπιση, είναι η αποφυγή της τροφής στην οποία γνωρίζει κανείς ότι είναι αλλεργικός.

Δύο συχνές παρανοήσεις σχετικά με τις τροφικές αλλεργίες είναι οι εξής:

Άτομα με αλλεργία σε μία συγκεκριμένη ομάδα θαλασσινών (π.χ. οστρακοειδή) μπορούν να φάνε θαλασσινά που ανήκουν σε διαφορετικές ομάδες (π.χ. μαλάκια, ψάρια), οπότε δεν χρειάζεται να αποκλείουν πλήρως τα θαλασσινά από την διατροφή τους.

Επίσης, επικρατεί η άποψη ότι αλλεργία μπορεί να προκληθεί με συνδυασμούς τροφών, ενώ η κατανάλωση της καθεμίας από αυτές τις τροφές χωριστά δεν προκαλεί αλλεργική αντίδραση. Κάτι τέτοιο δεν ισχύει, καθώς ο οργανισμός αναγνωρίζει συγκεκριμένες πάντα πρωτεΐνες ως αλλεργιογόνα, με όποιον συνδυασμό κι αν καταναλωθούν

Κνίδωση εκ ψύχους:

Είναι η εμφάνιση στο δέρμα του χαρακτηριστικού κνιδωτικού εξανθήματος μετά από απότομη μετάβαση από μία θερμοκρασία σε μία πολύ χαμηλότερη, όπως συμβαίνει όταν κάποιος βουτήξει σε κρύα θάλασσα.

Είναι μία δυνητικά θανατηφόρος κατάσταση, επομένως άτομα με κνίδωση εκ ψύχους θα πρέπει να έχουν μαζί τους συσκευή αυτοενιέμενης αδρεναλίνης.

Οι ήπιες περιπτώσεις αντιμετωπίζονται με αντιισταμινικά, ενώ υπάρχει και η επιλογή της ενέσιμης αγωγής.

Χολινεργική κνίδωση:

Είναι η εμφάνιση μικρών κνιδωτικών βλαβών στο δέρμα λόγω εφίδρωσης μετά από σωματική άσκηση ή λόγω υψηλής θερμοκρασίας.

Αντιμετωπίζεται με την λήψη αντιισταμινικών.  

Οι Αλλεργιολόγοι, ως ειδικοί επί του θέματος, είμαστε πάντοτε διαθέσιμοι να σάς ενημερώσουμε περαιτέρω, να λύσουμε την όποια απορία και να προτείνουμε την κατάλληλη αντιμετώπιση, ανάλογα με την κλινική εικόνα σας.

Σοφία Σολιδάκη

Ιατρός

Ειδικευόμενη Αλλεργιολογίας

Μονάδα Αλλεργιολογίας «Δημήτριος Καλογερομήτρος»

Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο «Αττικόν»