Γιώργος Μαθόπουλος: “Κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις”

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Στην κοινωνική, όπως και στην προσωπική ζωή, τίποτα και ποτέ δεν είναι δεδομένο. Τα παραδείγματα δεν έχουν αξία αφού το κάθε άτομο έχει τις εμπειρίες του, τις κοινωνικές και προσωπικές για να καταλαβαίνει, γιατί το κάθε νόμισμα έχει δύο όψεις και καθεμιά, με την ξεχωριστή δικής της σημασία και είναι το γεγονός αυτό, μια καλή αφορμή ενδοσκόπησης, για την κάθε κρίση και την κάθε όψη του ίδιου νομίσματος.

Είναι εύκολο κάποιος, μένοντας στο μικρόκοσμό του, πάνω από το πληκτρολόγιο του υπολογιστή του να συγκρίνει και να κρίνει ανόμοια πράγματα, κάτι που συχνά συμβαίνει στην καθημερινή ζωή, χωρίς να εξαιρείται κανείς από αυτό. Αυτή είναι η μία όψη του νομίσματος. Η άλλη όψη, εκείνη που τον καλεί πριν να συγκρίνει και να κρίνει, να αξιολογήσει στην πράξη τα δεδομένα, του δείχνει την αμείλικτη πραγματικότητα.

Κρίνοντας πρόσφατα τους εκπροσώπους μας, της κοινωνίας των πολιτών στο Δήμο Κηφισιάς, ηθελημένα και όχι από άγνοια, η σύγκριση και η κρίση, ήταν ισοπεδωτική. Μπήκαν δηλαδή κρινόμενοι στον ίδιο παρονομαστή, στο ίδιο τσουβάλι όπως το λέει ο λαός μας, όλα τα πρόσωπα και οι δημοτικές παρατάξεις, κάτι που σαφώς δεν ήταν δίκαιο. Δεν μπορεί να έχουν ίδια ευθύνη οι δημοτικοί σύμβουλοι της αντιπολίτευσης, με εκείνους της διοίκησης. Δεν μπορεί να έχουν ίδια ευθύνη οι αντιδήμαρχοι, με εκείνη του Δημάρχου. Το κάθε πρόσωπο και κάθε δημοτική παράταξη στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης, κρίνονται ανάλογα από το έργο και τη δράση τους. Μα τότε γιατί η ισοπέδωση, είναι το εύλογο ερώτημα.

Μα γιατί στα μάτια της κοινωνίας των πολιτών, όλοι έχουν ευθύνη, από τη στιγμή που την εκπροσωπούν. Γιατί ο πολίτης, δεν γνωρίζει τη νομοθεσία που διέπει τη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης και ούτε τις διαδικασίες στα επί μέρους όργανα που την υπηρετούν. Γιατί ο πολίτης, δεν διατίθεται να καταπιαστεί με δικαιοδοσίες καθενός εκ των εκπροσώπων του. Δε θέλει να αποδεχθεί τη δυσλειτουργία της δημοτικής και της κεντρικής διοίκησης, που οι εκπρόσωποί του στο δημοτικό συμβούλιο αντιμετωπίζουν, όσο και αν είναι η αμείλικτη πραγματικότητα, αφού στο κάθε βήμα τους συναντούν περίπλοκη και διαφορετική νομοθεσία, που διαφοροποιείται από κάθε κυβέρνηση και συχνά από κάθε νέο υπουργό ίδιας κυβέρνησης. Δεν κατανοεί η κοινωνία των πολιτών καμιά νομοθεσία, που θέλει το δήμαρχο έως και δικτατορίσκο. Μια παρεχόμενη δικαιοδοσία που τον καθιστά κυρίαρχο, συνεπώς το μόνο υπεύθυνο, για το τι συμβαίνει ή δε συμβαίνει στην πόλη του. Η κοινωνία των πολιτών κρίνει πάντα, μόνο ότι βλέπει.

Ασφαλώς υπάρχουν στο δημοτικό συμβούλιο της Κηφισιάς, πρόσωπα ικανά με εμπειρία και πολιτική κουλτούρα, κάτι που κανείς δεν θα το αμφισβητήσει, όπως υπάρχουν τέτοια πρόσωπα και σε όλους τους φορείς και της τοπικής αυτοδιοίκησης και της κεντρικής διοίκησης, που όμως εγκλωβίζονται στην ευθύνη τους έναντι της νομοθεσίας, μα αυτό δεν αρκεί για την κοινωνία των πολιτών, γιατί δεν είναι πάντα επαρκώς ενημερωμένη και αυτή η ενημέρωση, είναι ευθύνη κυρίως της δημοτικής αντιπολίτευσης. Σπάνια η κοινωνία των πολιτών, θα δει έστω ένα κείμενο προς ενημέρωσή της, να περιλαμβάνει με σαφήνεια και πολιτικά κριτήρια, γύρω από τοπικά καθημερινά του θέματα, με αφορμή αποφάσεις της δημοτικής διοίκησης. Γνωρίζουμε ότι οι επιλογές των τοπικών εκπροσώπων, γίνονται με βάση τη συνήθεια, τη φιλία, τη συγγένεια, αντί με τα αναγκαία κοινωνικά, πολιτικά, ως και ιδεολογικά κριτήρια.

Πρόσφατα, με αφορμή κάποια «μεθόδευση;» για ακύρωση πλειοψηφικής απόφασης του δημοτικού συμβουλίου, ένα τέτοιο πολιτικό κείμενο έκανε την εμφάνισή του από δύο δημοτικές παρατάξεις και αποτέλεσε, μια φωτεινή ελπίδα για την πόλη. Αντέδρασαν ενημερωτικά και άλλες δημοτικές παρατάξεις, όμως η ενημέρωσή τους είχε άλλη φρασεολογία. Συνέβη τάχα το γεγονός αυτό από αδιαφορία; Από αντιπαλότητα; Από βιασύνη; Από ασυνεννοησία; Από ιδεολογική διαφοροποίηση;

Αυτό είναι που η κοινωνία των πολιτών, οφείλει να μη αφήσει ασχολίαστο. Οι εκπρόσωποί της είναι υπεύθυνοι να την υπηρετούν και να την ενημερώνουν για τις αποφάσεις τους, για τις συμφωνίες τους στο δημοτικό συμβούλιο, για τις διαφωνίες τους και κυρίως για τους λόγους για τους οποίους συμφωνούν ή και διαφωνούν.

Δεν είναι πλέον ανεκτό στη σύγχρονη ζωή, με τις τόσο πολλές και μεγάλες ανατροπές που συμβαίνουν, κάποιοι να κρύβονται από το πρόσωπο της κοινωνίας των πολιτών, υπερβαίνοντας πιθανά εαυτούς και ίσως υποκρινόμενοι, να ασκούν άλλες αξιακές αρχές, αντί των κοινωνικών, ενόσω την υπηρετούν ως εκλεγμένοι της.

Συνειδητά επομένως υπήρξε η ισοπεδωτική κριτική, που όμως ποτέ δε θα γινόταν για λόγους εξίσωσης. Έγινε για λόγους αφύπνισης, καθώς αυτό σήμερα έχει μεγαλύτερη από ποτέ ανάγκη η κοινωνία των πολιτών και όλοι μας. Την αφύπνιση στο εδώ και τώρα, όχι ξεχνώντας, αλλά παραμερίζοντας το χθες που εμποδίζει τη δημιουργία ενός αυτοδιοικητικού κόσμου, με σύγχρονη κοινωνική λογική, με νοοτροπία συλλογικότητας, αλληλεγγύης, ενότητας, δημιουργίας.

https://www.facebook.com/mathopoulosge

Facebook Comments