Γιώργος Μαθόπουλος:Να γελάς και να κλαις ή να αποτιμάς και να σχεδιάζεις;

 

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Παρακολουθώντας διαδικτυακά με όλη τη ζέση για την πόλη του, από την οθόνη του υπολογιστή του και με την άνεση του χώρου του, ο απλός πολίτης της Κηφισιάς ένα δημοτικό της συμβούλιο, μένει κυριολεκτικά άναυδος.

Διαβάζει στον τύπο ή και τη σελίδα του δήμου, την πρόσκληση του προέδρου, για τη συνεδρίαση του δημοτικού συμβουλίου της Τετάρτης. Γνωρίζει πως τα δημοτικά συμβούλια στην πόλη του γίνονται την ημέρα της Τετάρτης και διαβάζοντας την ημερήσια διάταξη, αποφασίζει να το παρακολουθήσει.

Αναζητώντας την ώρα έναρξης, βλέπει να αναγράφεται, ώρα έναρξης 19:30. Προγραμματίζεται να είναι μπροστά στον υπολογιστή του αυτή την ώρα, αφήνει στην άκρη ότι άλλο με το οποίο θα ήθελε να ασχοληθεί. Στις 19:30 ανοίγει το σύνδεσμο να συνδεθεί και πράγματι βλέπει το σήμα του Δήμου που ενημερώνει, για την έναρξη της συνεδρίασης. Περιμένει να ξεκινήσει η συνεδρίαση. Απορεί που καθυστερεί. Περιμένει πέντε, δέκα, δεκαπέντε, τριάντα, ως σαράντα λεπτά της ώρας, μιας ώρας που ήδη την έχασε και κάποτε, ανοίγει ο σύνδεσμος και ξεκινά το δημοτικό συμβούλιο. Σκέφτεται πως η καθυστέρηση, ίσως οφείλεται σε κάποιο έκτακτο συμβάν.

Περιμένει να ακούσει ένα λόγο για αυτή την καθυστέρηση, αλλά μάταια. Το συμβούλιο αρχίζει. Η συνεδρίαση ξεκινά με οδηγίες του προέδρου προς τους δημοτικούς συμβούλους επί της διαδικασίας. Πέντε ακόμα λεπτά χαμένα. Παίρνει το λόγο ο Δήμαρχος να ενημερώσει το σώμα. Ξεκινά με ευχαριστίες του στον πρόεδρο, στους δημοτικούς συμβούλους, στον τύπο, στους υπαλλήλους που παραβρίσκονται βοηθητικά προς τα συζητούμενα θέματα, στους ειδικούς μελετητές, στους τοπικούς συμβούλους, στον πολίτη που παρακολουθεί τη συνεδρίαση. Αλλά πέντε λεπτά χαμένα. Ξεκινούν οι ενημερώσεις του Δημάρχου, της διοίκησης. Για μία ώρα λέει ο πρόεδρος, είναι η διάρκεια βάση κανονισμού για ενημέρωση, αλλά μία ώρα ως και είκοσι ακόμα λεπτά, μετρά ο πολίτης.

Αρχίζουν οι ενημερώσεις, τοποθετήσεις της αντιπολίτευσης. Πέντε λεπτά έκαστος λέει ο πρόεδρος, με βάση τον κανονισμό. Εδώ ο κανονισμός είναι ευαγγέλιο. Κανείς της αντιπολίτευσης δεν ολοκληρώνει τη σκέψη του, είτε από τις διακοπές που του γίνονται σε όσα λέει, είτε γιατί δεν επαρκεί ο χρόνος για όσα έχει να πει. Ο πολίτης μετρά τους επικεφαλής, αρχίζει να δυσανασχετεί. Η ώρα πλησιάζει έντεκα το βράδι, τα προς συζήτηση θέματα ξεπερνούν τα είκοσι. Παρακολουθεί μια συνεδρίαση, όχι ακριβώς παιδική χαρά, καθώς πρόκειται για ενήλικες. Βλέπει τους εκπροσώπους της πόλης του, να διαπληκτίζονται μεταξύ τους, ως μαθητούδια προ νηπίου. Νέες και μάλιστα πολλαπλές καθυστερήσεις. Ο πολίτης περιμένει να ανοίξουν τα θέματα που είναι προς συζήτηση, αλλά βλέπει τους εκπροσώπους τους να φωνασκούν, ακόμα και να εξαπολύουν βαριές εκφράσεις μεταξύ τους.

Η ώρα πλησιάζει δώδεκα το βράδυ όταν ο δήμαρχος και η διοίκηση απαντούν στις αιτιάσεις και τις προτάσεις της αντιπολίτευσης, έρχονται νέες διακοπές, παρεμβολές, αντιπαραθέσεις. Η ώρα αγγίζει τη μία μετά τα μεσάνυχτα. Επιτέλους ανοίγει η επί θεμάτων συζήτηση.

Αρχίζει νέος κύκλος ενημέρωσης και τοποθετήσεων, σε ένα μετά το άλλο των είκοσι και πλέον θεμάτων. Οι δημοτικοί σύμβουλοι αρχίζουν ένας μετά τον άλλο να αποχωρούν από τη συνεδρίαση. Ο πρόεδρος εκλιπαρεί για την παραμονή τους φοβούμενος μη χαθεί η απαρτία της συνεδρίασης. Ο ίδιος όμως φρόντισε κατά τη σύνταξη της ημερήσιας διάταξης να αφήσει στο τέλος τα δύσκολα μεν, αλλά ιδιαίτερα δημοφιλή θέματα, όπως είναι για παράδειγμα το θέμα της «ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ» της πόλης ή ακόμα η «ΜΕΛΕΤΗ ΣΧΕΔΙΟΥ ΒΙΩΣΙΜΗΣ ΑΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΤΙΚΟΤΗΤΑΣ (ΣΒΑΚ)», ώστε αυτά να συζητηθούν περί τη δεύτερη ή Τρίτη μεταμεσονύχτια ώρα, ενώ νωρίτερα έχουν περάσει τα αιτήματα πολιτών, όπως μεμονωμένες μονοδρομήσεις, άδειες καταστημάτων κ.α.

Κάπως έτσι ο πολίτης που παρακολουθεί τους εκπροσώπους του στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης, φτάνει σε σημείο να διατυπώσει με τρόπο όχι της αναγκαίας ευγένειας, τονίζοντάς τους με τον απαιτούμενο προσωπικό σεβασμό που όλοι δικαιούνται ως άτομα. Σας ενημερώνω εκπρόσωποί μου στην πόλη μας, πως είστε επιεικώς απαράδεκτοι, τόσο εσείς της συμπολίτευσης όσο και εσείς της αντιπολίτευσης. Αναρωτιέμαι, να γελώ μαζί σας ή να κλαίω, γιατί και εγώ είμαι ένας από αυτούς που σας έστειλαν στη θέση του δημοτικού συμβούλου και την οποία σήμερα βλέπω πως την κακομεταχειρίζεστε. Αναρωτιέμαι τι είναι καλύτερο, να συνδιαλλαχτώ ως πολίτης μαζί σας, συμβάλλοντας προκειμένου να βελτιώσετε τη λειτουργία σας ή μήπως να σκεφτώ το μέλλον της πόλης, αποτιμώντας σας αρνητικά, αναζητώντας ταυτόχρονα δημοκρατικούς συμμάχους, ώστε να διαμορφώσουμε μαζί μια άλλη λογική, μια άλλη νοοτροπία δημοκρατικής λειτουργίας, που θα ξεκινά για παράδειγμα τις συνεδριάσεις στις τρεις η ώρα το μεσημέρι, να τελειώνει την ίδια μέρα, αντί να ξεκινά βράδι της μιας και να τελειώνει το πρωί της άλλης μέρας. Να συζητά τα σοβαρά θέματα που αφορούν το μέλλον της πόλης, μέρα μεσημέρι και μαζί με τους πολίτες, αντί τις μεταμεσονύχτιες ώρες που ένας κακοπροαίρετος, ίσως να έβλεπε σε αυτό, πιθανούς λόγους σκοπιμότητας.

Δεν έχω ως πολίτης μια εύκολη απάντηση στον προβληματισμό μου, γι’ αυτό μη τρομάξετε, δεν κλονίζεται η θέση σας. Σας βλέπω μόνο και θλίβεται, πονά η ψυχή μου, που ταλαιπωρείστε άδικα, μα εντελώς άδικα.

Έχω όμως μια πρόταση. Αφού σας αρέσει να ξενυχτάτε, αντί να διαπληκτίζεστε χωρίς κανένα νόημα και καμιά αξία, βγάλτε σήμερα και για το επόμενο της θητείας σας από τη συνείδησή σας, την εύλογη και αποδεκτή σε ένα βαθμό, ατομική φιλοδοξία σας και τον ατομικό εγωϊσμό σας και τοποθετείστε στη θέση τους, το συλλογικό σας εγωϊσμό, τόσο ως πρόσωπα, όσο και ως εκπρόσωποι στο Δημοτικό Συμβούλιο και σχεδιάστε μαζί με τους πολίτες, το μέλλον της ποιότητας ζωής και των λειτουργιών στην πόλη μας.

Οι πολίτες, με αυτή τη φιλοδοξία σας στείλαμε στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης όλων μας, να βελτιώσετε την ποιότητα της τοπικής ζωής και τις δημοτικές λειτουργίες στην πόλη, δεν σας στείλαμε να βαλτώσετε την ποιότητα και να κακομεταχειριστείτε τις λειτουργίες της.

Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι πρόεδρος της «Ατραπός Κηφισιάς»

Facebook Comments