Γιώργος Μαθόπουλος: «Μας ενώνουν πολλά μικρά καθημερινά ζητήματα»

Του Γιώργου Μαθόπουλου προέδρου του Σωματείου «Ατραπός Κηφισιάς»
Έχουμε χρόνο για ενδοσκόπηση τουλάχιστον ως τις επτά Ιανουαρίου. Αυτό που τούτη τη χρονιά μας συμβαίνει, είναι να πάει και να μη ξανάρθει. Τουλάχιστον θα περιποιηθούμε τον εαυτό μας τούτες τις μέρες, ώστε θα είναι αξιοπρεπείς οι συναθροίσεις μας των εννέα ατόμων! Θα πείτε κάποιοι. Τι λέτε. Είστε μεταξύ των ατόμων που δεν δέχονται την πανδημία του COVID-19;
Ασφαλώς δεν ανήκω σε αυτά τα άτομα και λαμβάνω τα αναγκαία μέτρα να προστατευτώ, όσο μπορούν τα μέτρα προστασίας να με προστατέψουν και καθόλου δεν υποτιμώ την ύπαρξη της πανδημίας και τον επαπειλούμενο κίνδυνο που ελλοχεύει για κάθε άτομο. Παίρνω αφορμή από το δυσάρεστο γεγονός, να παρατηρήσω πως αφού θα περάσουμε κλεισμένοι, χωρίς αντικείμενο εργασίας, πλην όσων υποχρεούνται ως υπάλληλοι να εργάζονται από το σπίτι, (θα πρόσθετα χωρίς ωράριο εργασίας και ίσως με μειωμένες αποδοχές) είναι μια καλή ευκαιρία για ενδοσκόπηση.
«Κοιτώντας από το παράθυρό μας», δεν γίνεται να μη δούμε κάτι που να μη μας αφορά και που χρόνια υπήρχε εκεί, αλλά μόλις τώρα προσέξαμε και να μη σκεφτούμε, μα καλά, η τοπική αυτοδιοίκηση που στα κομμάτια είναι, τόσοι και τόσοι περιδιαβαίνουν, κανείς δε βλέπει «αυτή την ασχήμια που μόλις είδαμε από το παράθυρό μας» και μας ενόχλησε;
Η δεύτερη σκέψη πιθανότατα να είναι αυτή του δικού μας εκπροσώπου στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης μας. Ξέρετε αυτού που ψηφίσαμε και δεν είμαστε βέβαιοι αν έχει εκλεγεί στο δημοτικό συμβούλιο. Άσε που από κείνη τη φορά που μας έφερε το φυλλάδιό του, δεν τον ξαναείδαμε.
Μακάρι να μη ήταν κάπως έτσι η σχέση του πολίτη με την πόλη του. Του όποιου πολίτη, με την όποια πόλη του, αλλά ας μη ξεφύγουμε από τη δική μας πόλη, την Καλλικρατική Κηφισιά, που ποτέ από την ένωση τριών δήμων, Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, Εκάλη, δεν λειτούργησε ισότιμα ως ενιαίος Δήμος, όχι πάντα με ευθύνη των τοπικών αρχόντων. Μεγάλο μερίδιο ευθύνης, συγκεντρώνει η εκάστοτε πολιτική, της κεντρικής διοίκησης της χώρας.
Όμως ας δούμε τις ονομασίες των δημοτικών παρατάξεων, να διαπιστώσουμε τον ασυνείδητο διαχωρισμό στη λογική αρχών και αξιών κάθε μιας από αυτές. Υπερτονίζουν με υπότιτλο τις τρείς πόλης που ο νόμος βίαια ένωσε σε μία. Δεν υποστηρίζει η αναφορά αυτή, πως δεν θα έπρεπε να ενωθούν, αντίθετα θα έπρεπε να ενωθούν, όχι όμως βίαια όπως έγινε. Δεν κλήθηκαν οι πολίτες να εκφέρουν γνώμη και ένιωσαν να αδικούνται δικαίως ή αδίκως. Τι έκαναν όμως οι δημοτικές παρατάξεις να εκτονώσουν την πικρία. Είπαν να, εμείς δεν υποστηρίζουμε μόνο την πόλη από την οποία προέρχεται ο επικεφαλής, υποστηρίζουμε όλους. Άλλωστε ο νόμος τις διαχωρίζει. Πότε δημοτικές, ποτέ τοπικές ενότητες, ή ότι άλλο κατέβει κάθε κυβερνητικής πολιτικής, τους δίνει αρμοδιότητες μόνο τοπωνυμίας, χωρίς κανένα ουσιαστικό ρόλο, αφού ο πολίτης δεν ερωτάται και οι δημοτικές παρατάξεις και το Δ.Σ. δεν ασχολούνται με το θέμα.
Έτσι ο πολίτης, αν δεν πάει για πικνίκ την ημέρα των εκλογών, καλείται να διαλέξει από δεκαπέντε παρατάξεις. Στην πραγματικότητα, δεν μπαίνει στον κόπο να τις αξιολογήσει, αφού σε κάποια θα υπάρχει και ένα υποψήφιο άτομο από το σόι του, που δεν μπορεί να μη το ψηφίσει. Μα στην πόλη, δεν θα υπάρχουν και δεκαπέντε μεγάλα σόγια και άρα το μεγαλύτερο θα κερδίσει τις δημοτικές εκλογές. Προσθέστε τις κομματικές ταμπέλες των υποψηφίων, είτε άμεσα είτε έμμεσα και ξέρετε τον επόμενο δήμαρχο, πριν καν στηθούν οι κάλπες.
Αν ο πολίτης αξιολογούσε την ποιότητα ιδεών και αξιών των τοπικών του εκπροσώπων, δεν θα έβλεπε ποτέ την «ασχήμια» της πόλης που ζει, λόγω του lockdown που του έδωσε χρόνο από τη δύσκολη καθημερινότητά του να την προσέξει.
Ευθύνεται για αυτό ο πολίτης, θα ρωτήσει κάποιος. Ο πολίτης οφείλει να ελέγχει τους εκπροσώπους του, αλλά περισσότερο ευθύνονται όσοι κάθε φορά στελεχώνουν τις δημοτικές παρατάξεις. Ωστόσο, αντιλαμβανόμαστε ότι δεν υπάρχουν δημοτικές παρατάξεις που λειτουργούν στην καθημερινότητα τις πόλης, σε ιδεολογικές αρχές και αξίες. Εκλογικοί συνδυασμοί σχηματίζονται πριν τις εκλογές, συχνά να εκλέξουν τον επικεφαλής. Ευθύνονται οι εκλεγμένοι στο δημοτικό συμβούλιο της πόλης, με βάση και τις προεκλογικές προγραμματικές τους θέσεις. Αν ο πολίτης μπει στον κόπο να διαβάσει αυτές τις θέσεις, δε θα βρει διαφορές, ίσως μόνο, ιδεολογική προσέγγιση των τοπικών ζητημάτων, όμως διάσπαρτη, στις πολλές, εκλογικές διακηρύξεις.
Είναι η ώρα που οι δημοτικές παρατάξεις των τελευταίων εκλογών, καλούνται να σκεφτούν ότι ως κοινωνία, μας ενώνουν πολλά μικρά καθημερινά ζητήματα και να δουν αν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτά, ως έχουν, σε επόμενα δημοτικά συμβούλια και περισσότερο, σε πιθανά, διαφορετικές από τις σημερινές εκλογικές συνθήκες. Καλούνται να κατανοήσουν ότι οι ιδεολογικές αξίες για τη ζωή και το περιβάλλον, δεν αποδίδουν διασπασμένες. Αντίθετα, απαιτούν ενότητα, τόλμη και ομοψυχία, για να διορθωθεί αυτή η όποια «ασχήμια» της πόλης, σε βάση αρχών και αξιών.













