Γιώργος Μαθόπουλος: Η μεγάλη «μάχη» πρέπει να δοθεί με τους λειτουργούς των θεσμών

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Αν δεχθούμε ως κοινωνία των πολιτών, ότι ο εφαρμοσμένος ατομισμός στην πολιτική ζωή του τόπου, μας έχει οδηγήσει σε απόγνωση, οφείλουμε να δεχτούμε ότι σε αυτό, έχουμε συμβάλει και όλοι εμείς, ως κοινωνία των πολιτών.

Οφείλουμε να κατανοήσουμε ότι κανένα άτομο, μα και κανένας θεσμός, δεν είναι υπεράνω της κοινωνίας των πολιτών σε μια ευνομούμενη πολιτεία, όταν μάλιστα αυτή η πολιτεία, εξ ορισμού δομείται στις αξιακές αρχές της λαϊκής δημοκρατίας.

Είναι ανάγκη η κοινωνία των πολιτών, να αποβάλει την ηττοπαθή στάση της έναντι λειτουργών των θεσμών που όχι απλά την εκμεταλλεύονται, αλλά την κατακρεουργούν θεσμικά την ίδια στιγμή που κατ’ ευφημισμό και μόνο επικαλούνται τη δημοκρατική λειτουργία, ενώ εκμεταλλευόμενοι με συνέπεια τη θέση τους, βασικές αποφάσεις τους αποβαίνουν σχεδόν πάντα, είναι σε βάρος της κοινωνίας των πολιτών και υπέρ της μεθοδικά κρυμμένης, από την κοινωνική αντίληψη, δικής τους αυθαιρεσίας.

Σε αυτή την παγκόσμια συγκυρία της πανδημίας και των αποδεδειγμένων περισσότερο από κάθε άλλη φορά αδυναμιών του καπιταλιστικού συστήματος, να ανταποκριθεί στις κοινωνικές και λαϊκές ανάγκες, είτε γιατί δε θέλει, είτε γιατί δε μπορεί, το χρονόμετρο της κοινωνίας των πολιτών, έχει ήδη αρχίσει να μετρά αντίστροφα.

Όταν η παγκόσμια οικονομία σωρεύεται με δόκιμο ή αδόκιμο τρόπο, στις τσέπες μιας χούφτας ανθρώπων της παγκόσμιας κοινότητας, η κοινωνία των πολιτών δεν μπορεί να μένει αδιάφορη. Ιδιαίτερα στη χώρα μας, που η οικονομική της ανάπτυξη, υπολείπεται σημαντικά άλλων χωρών, κύρια στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Η κοινωνία των πολιτών, οφείλει να δώσει σήμερα εδώ και τώρα τη «μάχη των μαχών». Οφείλει να αντισταθεί, να υπερβεί πολιτικά και κομματικά αναχώματα, φραξιονισμούς, λαϊκισμούς και αλαζονικές ανεμελιές, φοβικές λογικές, αυτοδιοικητικά σχήματα μικρομεγαλισμού, που κρύβουν τον αμοραλισμό τους σε λέξεις και έννοιες των δημοκρατικών ιδεωδών, κακοποιώντας τα ήθη. Οφείλει να αντισταθεί ως κοινωνία των πολιτών, σε όποιο άτομο και σε όποιο θεσμό, που δρα πέρα και έξω από το κοινωνικό συμφέρον και το συνεργατικό όφελος.

Η «μάχη» της κοινωνίας των πολιτών, πρέπει να δοθεί με τους λειτουργούς των θεσμών της συστημικής λογικής. Εκείνων, που κλεισμένοι στη γυάλα του αυταρχισμού και της αυταρέσκειας, δεν κατανοούν λαϊκές ανάγκες και ανθρώπινα προβλήματα, ζώντας αποστεωμένοι στην ανεμελιά, αδιάφοροι, προστατευμένοι από ημέτερους και αυλικούς στους οποίους εξασφαλίζουν κάθε άλλοθι, ώστε οι ίδιοι να διατηρούν διαχρονικά τα κεκτημένα τους. Τους λειτουργούς εκείνων των θεσμών, που προσπερνούν την ασεβή εκμετάλλευση και αγωνία των ανθρώπων του μόχθου, που κάθε πρωί ξυπνούν αγχωμένοι, για τον ημερήσιο βιοπορισμό τους.

Καθώς το οικοδόμημα του καπιταλισμού παρουσιάζει όχι απλά ρωγμές, αλλά χάσματα οικονομικής ανάπτυξης, είναι η στιγμή, ώστε η κοινωνία των πολιτών, να δει και να ανατάξει τον εαυτό της σε ρόλο πρωταγωνιστή. Να δει τις δυνατότητες επιβίωσης της, έξω από τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα, ανασυντάσσοντας τις δυνάμεις της, σε νέες δομές συνεργατικής δραστηριοποίησης, στη βάση της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.

Είναι ώριμες οι συνθήκες τόσο για τον παραγωγό, όσο και για τον καταναλωτή, να δουν το συνεργατισμό τους με όρους κοινής συνεταιριστικής αντίληψης και σε όφελος, τόσο των προϊόντων παραγωγής και κατανάλωσης, όσο και εθνικού συμφέροντος. Μπορούν εύκολα οι παραγωγοί ιδιαίτερα της διατροφικής αλυσίδας, να γίνουν εκείνοι οι πρωταγωνιστές της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας στη χώρα μας, αρκεί μόνο το εθνικό θεσμικό πλαίσιο να τους το επιτρέπει, αφού το υπάρχων σήμερα θεσμικό καθεστώς όχι απλά δεν ενθαρρύνει, αλλά κάνει απαγορευτική αυτή την προοπτική. Εδώ καλούνται όλες οι μικρές συνεργατικές δομές κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας, να αρθρώσουν δικό τους λόγο, διεκδικώντας μερίδιο ουσιαστικής θεσμικής βιωσιμότητάς τους και εδώ είναι ο αγώνας τους, που οφείλουν να τον δώσουν, απέναντι στα πολύ μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και τους θεσμικούς λειτουργούς στη χώρα.

Έφτασε η ώρα, οι πολιτικοί σχηματισμοί να αντιπαραβάλουν τις πρακτικές λύσεις εφαρμογής των θέσεων τους, που τις έχουν πολλές φορές θεωρητικά διατυπώσει, με στόχο την παραγωγική ανάπτυξη της μεσαίας τάξης και τη βελτίωση του θεσμικού πλαισίου για την άνθιση της κοινωνικής οικονομίας, της περιφερειακής ανάπτυξης, της τοπικής αυτοδιοίκησης και του ιδιωτικού τομέα στη χώρα. Μια χώρα που όλοι πολύ καλά γνωρίζουμε, χωρίς πρωτογενή βιώσιμη ανάπτυξη προϊόντων διατροφής, της βιοτεχνικής και βιομηχανικής παραγωγής και παροχής υπηρεσιών, του μόνου δυνατού παραγωγικά βιώσιμου πλούτου στη χώρα, βρίσκεται κάτω του ορίου επιβίωσης για ανάκαμψη της εθνικής οικονομίας και της μεσαίας τάξης, που έγιναν στόχος μεγάλων διεθνών οικονομικών κέντρων με την επικουρία και εγχώριων πολιτικών επιλογών και θεσμικών εφαρμογών, που εντείνονται ακόμα περισσότερο σήμερα, οι ανοχές της κοινωνίας των πολιτών εξαντλούνται ραγδαία.

Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι πρόεδρος της «Ατραπός Κηφισιάς»

Facebook Comments