Γιώργος Μαθόπουλος:Η αντιστοίχιση κερδίζεται από το έργο δεν εντέλλεται από το κύρος

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Στη νέα επώδυνη εποχή εξαιτίας της πανδημίας και τις οικονομικές συνέπειές της, όπως εκδηλώνονται και θα εκδηλωθούν σε μεγαλύτερη έκταση στο άμεσο μέλλον. Αλλά και η κλιματική αλλαγή, που χρόνια την ξέρουμε, όμως ή ίδια φρόντισε να φρεσκάρει την μνήμη μας, εδώ και στο δικό μας τόπο με την πρόσφατη «ΜΗΔΕΙΑ», η κοινωνία μας, έχει κάθε λόγο να ανησυχεί και να αναζητά, νέες δυνατότητες ασφάλειας. Νέες ισορροπίες και πολιτικές προσεγγίσεις, φιλικές προς τις ανάγκες της καθημερινής μας ζωής. Οι άνθρωποι στη χώρα, ίσως περισσότερο από αλλού, έχουν φτάσει στα όριά τους, εξαιτίας της πανδημίας και του αναποτελεσματικού τρόπου, που η πολιτική ηγεσία τη διαχειρίστηκε. Σαν να μη ήταν αυτό αρκετό, πολλοί υπέστησαν σοβαρές απώλειες από την επέλαση της «ΜΗΔΕΙΑ» και του πρόσφατου καταστροφικού σεισμού.

Κλεισμένοι και απομονωμένοι, δεν είναι λίγοι όσοι απομονώνουν πτυχές της κοινωνικής και κομματικής τους ζωής, απορρίπτοντας σχέσεις, θέσεις, ψευδαισθήσεις και αξίες, που επί χρόνια στήριζαν. Ένας χρόνος με το διαρκές λοκντάουν ακορντεόν, ήταν και μια περίσσια ευκαιρία αξιολόγησης του συνόλου των φορέων στη χώρα μας, με κυρίαρχους τους κομματικούς φορείς. Καθώς είναι εκείνοι που επηρεάζουν άμεσα την ζωή όλων και εκ των πραγμάτων να είναι στην κορυφή αξιολόγησης κάθε υποψιασμένου, που καθαρότερα από άλλοτε εν μέσω πανδημίας, βλέπει, αξιολογεί και κρίνει.

Βλέπει να αρέσκονται οι κομματικοί φορείς από πάντα και στις μέρες μας, να μιλούν για το συμφέρον του λαού, των ιδεολογικών και κοινωνικών του αξιών. Για το συμφέρον του επιστήμονα και των επιτευγμάτων του. Του επιχειρηματία και των αναπτυξιακών του δυνατοτήτων. Μιλούν πάντα και σχεδόν εμφαντικά, για το μέσο πολίτη ως να είναι η κορωνίδα τους, όμως σε περιόδους κάθε πολιτικής τους αποτυχίας, απεγνωσμένα ζητούν τρόπους για τον αποπροσανατολισμό τους, με σκοπό και μόνο να διαφυλάξουν τα κεκτημένα τους.

Αντιλαμβάνεται ο μέσος πολίτης καλύτερα από ποτέ, ότι τίποτα δεν έχει συμβεί τυχαία σε αυτό τον τόπο. Διαπιστώνει τις διαχρονικά μεγάλες πολιτικές ευθύνες, που με μικρές παραλλαγές, δυστυχώς συνεχίζονται. Χωρίς ουσιαστική βελτίωση της λειτουργίας τους, με διάθεση προσαρμογής στις σύγχρονες συνθήκες. Ότι έκαναν κάνουν. Μιλούν για δημοκρατικές διαδικασίες στο εσωτερικό τους, που δεν τις εφαρμόζουν. Ζητούν θυσίες και δημοκρατική συμπεριφορά από την κοινωνία, αλλά η λειτουργία τους, είναι το κακό παράδειγμα προς την κοινωνία. Δεν νοείται ίδια πρόσωπα, να διαφεντεύουν με λειτουργίες κατ΄ επίφασιν δημοκρατικές, μένοντας σε θέσεις κλειδιά επί χρόνια, χωρίς καμιά απόδοση από τις προσδόκιμες, της θέσης και του ρόλου τους και να επιζητούν την κοινωνική τους αποδοχή και καταξίωση. Τέτοια αποδοχή, δε θα τη βρουν ποτέ.

Αποτελεί κενό γράμμα η επίκληση για αντιστοίχιση των εκλογικών ποσοστών κα των οργανωμένων δυνάμεων, καθώς εξαρτάται αποκλειστικά, από τη δυναμική τους ως στελεχών στην περιφέρεια ευθύνης τους και από το βαθμό της ανταπόκρισής τους στην κοινωνική καθημερινότητα. Αδιαμφισβήτητο παράδειγμα αποτελεί, η Τοπική Αυτοδιοίκηση, όπου η αντιστοίχιση αποτελεί αγεφύρωτο χάσμα και αυτό δεν αφορά, ούτε οφείλεται στην κοινωνία. Αφορά στα κομματικά στελέχη και οφείλεται στο πόσο κοντά ή όχι είναι στον πολίτη. Εδώ, δε σου αρκεί να δείχνεις την ιδεολογική ταυτότητά σου. Τις περγαμηνές, τις διαδρομές και θεωρήσεις σου. Εδώ έχεις να κάνεις με την καθημερινότητα του πολίτη. Με το πρόβλημα που τον απασχολεί και στο απευθύνει να βρεις εσύ τη λύση όταν αυτή είναι περίπλοκη και χρειάζεται να τη διαχειριστεί ο πολιτικός σου ρόλος και ούτε εξωθείται δια της ανάθεσης. Σωστά ο κάθε κομματικός φορέας οφείλει να επιζητά την αντιστοίχιση εκλογικών ποσοστών και των οργανωμένων δυνάμεων, όμως αυτή κερδίζεται από το έργο, δεν εντέλλεται από το κύρος.

Απαυδισμένος και βαθιά ανασφαλής ο πολίτης, με τις μεταλλάξεις του πολιτικού συστήματος που στο πλαίσιο της δομημένης πολιτείας του, επέλεξε να επιχειρεί αυτόνομα, βλέπει τους κόπους του να χάνονται και τη ζωή του να καταρρέει, από πολιτικές αβλεψίες και επιλογές, χωρίς να βρίσκει ορατό στήριγμα στο πολιτικό του σύστημα, ικανό να σταματήσει την πτώση του. Βλέπει ξανά και ξανά, να ανακυκλώνονται τα ίδια πρόσωπα, με γνώριμες και αξεπέραστες ιδιορρυθμίες, δηλώσεις και πρακτικές, που δεν ξεπερνούν τα όρια των δήθεν. Αυτό που χρειάζεται ο πολίτης δεν είναι ο εντυπωσιασμός, οι πολιτικές και άλλες περγαμηνές των εκπροσώπων του. Χρειάζεται την ουσία. Χρειάζεται τη λύση στα ζητήματα ζωής και επιβίωσής του.

Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι πρόεδρος της «Ατραπός Κηφισιάς»