Γιώργος Μαθόπουλος: Έρχονται κρίσιμες πολιτικές εξελίξεις από έλλειψη κοινωνικής στρατηγικής

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Κανείς δε δύναται να διακρίνει σήμερα το μέγεθος της αγανάκτησης, της δυσφορίας, της άρνησης και της απέχθειας, προς το πολιτικό προσωπικό της χώρας. Ενώ και τα «πετσωμένα» λεγόμενα και συστημικά μεγάλα ΜΜΕ, πλέον δεν έχουν την αξιοπιστία να πείσουν τον πολίτη. Ότι κι ‘αν του μεταφέρουν, είναι στη λογική του «φαίνεσθαι» αντί του «είναι».

Η ΝΔ ως κυβέρνηση επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά τη λαϊκή ρήση που λέει: Ο λύκος την προβιά αλλάζει όχι το χούι. Με την πολιτική που εφάρμοσε και εξακολουθεί να εφαρμόζει πήρε πίσω ότι καλό προσέφερε με την πολιτική της η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ στη λαϊκή βάση της χώρας, παρότι έχασε τις τελευταίες εκλογές για άλλους λόγους και όχι από την καθαυτή πολιτική που σε όφελος του κοινωνικού συνόλου εφάρμοσε. Κάτι που το έκανε εν μέσω οικονομικής ασφυξίας που επέβαλαν στη χώρα οι ανάλγητοι δανειστές. Ότι δεν κατάφεραν εναντίον της λαϊκής βάσης της χώρας οι τότε δανειστές της, το ολοκλήρωσε με συνοπτικές διαδικασίες, ελέω πανδημίας, η Κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη.

Είναι νωπές οι μνήμες της λυσσαλέας κριτικής σε βάρος της προηγούμενης κυβέρνησης για λόγους προπαγάνδας και μόνο, της ΔΝ, αλλά και από πολίτες στην επικράτεια της χώρας και όχι για την πολιτική ουσίας που εφάρμοσε, καθώς τη χρέωναν χωρίς να ευθύνεται για τα δεινά που υπέστη και υπέφερε η Ελληνική κοινωνία, εξαιτίας της πτώχευσης της χώρας και την επιβολή των μνημονίων. Είναι πλέον εμφανής η αντίδραση των ίδιων συμπολιτών, απέναντι στην εφαρμοζόμενη πολιτική της σημερινής Κυβέρνησης της ΔΝ του κ. Μητσοτάκη.

Είναι πια πασιφανές, ότι έρχονται κρίσιμες εξελίξεις στο πολιτικό σκηνικό της χώρας, που κανείς δεν γνωρίζει ποια θα είναι η μορφή που θα λάβουν και πριν ακόμα από την προκήρυξη των εθνικών εκλογών, όποτε και αν προκηρυχθούν. Η ΝΔ ως κυβέρνηση Μητσοτάκη, έχει σαφή αντικοινωνική στρατηγική την οποία απαρέγκλιτα εφαρμόζει και με αυτή θα πορευτεί στις επόμενες εκλογές, ελπίζοντας να τις κερδίσει για να συνεχίσει την ίδια αυτή αντικοινωνική πολιτική της. Ευελπιστεί να διατηρήσει στις τάξεις της, τους νέους ψηφοφόρους που την ψήφισαν το 2019 αφού, πιστεύει πως θα της δώσουν μια ακόμα ευκαιρία να κυβερνήσει, καθώς στην πλειονότητά τους οι πολίτες, δυστυχώς για τη χώρα, δεν ψηφίζουν πολιτικά και άρα ιδεολογικά, αλλά από συνήθεια με παραταξιακά ή και ατομικά κριτήρια.

Στον αντίποδα αυτής της στρατηγικής, που ο παλιός ψηφοφόρος καλά το γνωρίζει πως παρά τις όποιες προεκλογικές θέσεις και υποσχέσεις δεν αλλάζει, ο ευαισθητοποιημένος πολίτης, αναζητά το νέο, την ελπίδα, την προοπτική εκείνη που θα δώσει την νέα αναγκαία για την οικονομική κοινωνική ανάπτυξη στη χώρα. Τη δομική προοπτική, που αφήνει πίσω της το μίζερο, το αναχρονιστικό, το αντιλαϊκό πολιτικό περιτύλιγμα με τη «χρυσή κορδέλα των αρίστων».

Αναζητά τη στρατηγική εκείνη που σχεδιάζει στην πράξη το μέλλον το δικό του και της χώρας. Που δημιουργεί λύσεις εφαρμόσιμες στην αναγκαία αναπτυξιακή πρόοδο, σε επίπεδο ατομικό και προπαντός κοινωνικό, περιφερειακό έως και εθνικό. Τη στρατηγική που δημιουργεί ανάπτυξη στην πράξη, στο σύνολο των πλουτοπαραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας. Μιας χώρας, που δεν κοιτά να ωφελήσει τους λίγους και ημέτερους, που δεν αρκείται στις επιταγές που την καθιστούν υποδεέστερη, υπόδουλη, υποχείριο, όλων όσων τα συμφέροντά τους τη θέλουν μη αναπτυγμένη.

Έρχεται εδώ ο ρόλος της αντιπολίτευσης και δει της αξιωματικής, σε πρώτο πλάνο. Τι κάνει ακριβώς για να αναδείξει την επιτακτική ανάγκη να υπερβεί η κοινωνία μας τον νεοφιλελευθερισμό, μάλιστα υπό τη μορφή που τον εφαρμόζει η σημερινή κυβέρνηση του κ. Μητσοτάκη. Μια εφαρμογή ιδιωτικοποίησης στο κάθε τι, που ανήκει και ελέγχεται από το κράτος, που συνιστά προϋπόθεση κοινωνικής πολιτικής στη χώρα. Μια νεοφιλελεύθερη στρατηγική, που μεθοδικά συρρικνώνει τη δημοκρατία και διογκώνει τις κοινωνικές ανισότητες.

Είναι κρίσιμες οι ώρες για το πολιτικό σύστημα της χώρας και μένει να φανεί ποιοι κερδίζουν και ποιοι χάνουν. Ποιοι έχουν εφαρμόσιμη στρατηγική ανάπτυξης της χώρας και με ποιο τρόπο θα πείσουν τον πολίτη για την ορθότητά της.

Πως θα απαντήσουν στον μέσο επαγγελματία, πάνω στις πραγματικές ανάγκες της επιχείρησής του. Πως θα δώσουν την αναγκαία ώθηση, για την ανάπτυξη του πρωτογενούς τομέα, ώστε ο κάθε επαγγελματίας, να ξεκινά άμεσα, χωρίς τα γνωστά σε όλους εμπόδια της γραφειοκρατίας, που απογοητεύουν και οδηγούν σε επενδυτική υπαναχώρηση τον κάθε πολίτη, που έχει ένα επενδυτικό σχέδιο να εφαρμόσει.

Είναι πικρό το άκουσμα ψηφοφόρου του κυβερνόντος κόμματος, που με οργισμένο τρόπο αναφέρει πως επί τέσσερα χρόνια, περίμενε άδεια λειτουργίας για τη δημιουργία επιχείρησης σταβλισμένων ζώων, ως που εγκατέλειψε την ιδέα, εξαιτίας της ανάλγητης πολιτείας και της γραφειοκρατίας της.

Με ποια επομένως στρατηγική θα οδηγηθούν τα πολιτικά κόμματα, που θα διεκδικήσουν τη διακυβέρνηση της χώρας στις εκλογές, όποτε αυτές έρθουν είναι το καίριο σήμερα ερώτημα, στα θέματα της δημοκρατίας, των ελευθεριών, της δικαιοσύνης, της ισότητας. Ποιες εφαρμόσιμες και άρα κοστολογημένες πολιτικές, θα προωθήσουν στα θέματα όπως η κλιματική κρίση και η οικολογία, οι πανδημίες, η πράσινη παραγωγική ανασυγκρότηση με τρόπο δίκαιο και ακόμα, ο πρωτογενής τομέας στη χώρα. Με ποια διαχείριση θα ωθήσουν τους πολίτες να μείνουν στις εστίες τους και να μην αναγκάζονται να αναζητούν το μέλλον τους μακριά τους. Ποια αποτελεί δική τους απάντηση στις πολιτικές της ΕΕ, που όλο και περισσότερο εμφανίζεται πολιτικά δειλή και θεσμικά περισταλμένη.

Αυτά και όχι μόνο, αποτελούν επιγραμματικά, μερικά καίρια ερωτήματα πολιτικής στρατηγικής και όποιος πολιτικός φορέας, πειστικά τα απαντήσει, θα κριθεί ίσως με επιείκεια, από την πλήρως απογοητευμένη σήμερα λαϊκή κοινωνία, ώστε να κερδίσει ενδεχομένως, την ελάχιστη ανοχή της και να μη διολισθήσει, σε επιλογές που κανένας δημοκρατικός πολίτης, δεν θέλει να ξαναζήσει στη χώρα.

Facebook Comments