Γ.Μαθόπουλος: “Λαϊκή συμμετοχή στους ΟΤΑ”

received_1077965215603764

Στα δρώμενα των οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης Α΄ βαθμού των Δήμων στα πλαίσια της δημοκρατικής συμμετοχικής λειτουργίας τους.

 Άρθρο του Γιώργου Μαθόπουλου

Το δικαίωμα των δημοτών – πολιτών να μετέχουν στην οργάνωση και λειτουργία των δήμων τους και να λαμβάνεται η γνώμη τους υπόψη, για τα γενικότερα θέματα που τους αφορούν, προ της λήψης αποφάσεων από τα κατά τον νόμο κατεστημένα όργανα (Δημοτικό Συμβούλιο, Εκτελεστική Επιτροπή, Επιτροπή Ποιότητας, Οικονομική Επιτροπή, Δήμαρχος), είναι ένα θέμα στο οποίο αναφέρονται συχνά οι άρχοντές μας από το επίπεδο της κυβέρνησης και την νομοθετούσα βουλή, ως και το επίπεδο των δήμων, πολλές φορές μάλιστα καθ΄ υπερβολή όπως πχ «ο πολίτης έχει τον πρώτο λόγο» «θεσμός άμεσης δημοκρατίας», χωρίς ωστόσο από το παρελθόν έως σήμερα, τα επαγγελλόμενα να γίνονται πράξεις, ώστε ο δημότης πολίτης να ενημερώνεται για τα γενικότερα θέματα που τον αφορούν ως κοινωνικό σύνολο, ως γειτονιά και ως συνοικία κατά τη διαδικασία της σύνταξης των εισηγήσεων προτάσεων και πριν από τη λήψη των σχετικών αποφάσεων και να εκφέρει τη γνώμη του.

Η ευθύνη για την κατάσταση αυτή που αρκετές φορές βλάπτει σοβαρά, αφήνοντας ανεξίτηλες πληγές στους όρους διαβίωσης των κατοίκων, βαρύνει καταρχήν την νομοθετούσα πολιτεία, που είτε δεν θεσπίζει τους κανόνες που θα διασφαλίζουν την άσκηση αυτού του δικαιώματος του δημότη πολίτη ή τους θεσπίζει ατελώς, με αποτέλεσμα να παρέχεται η ευχέρεια για παρερμηνείες από εκείνους που καλούνται να τις υλοποιήσουν ή και ακόμη να αγνοούνται, με κλασικό παράδειγμα τον θεσμό των συνοικιακών συμβουλίων, όπου οι δημοτικές αρχές δεν θέλησαν να τις υλοποιήσουν παρόλο ότι τους έγιναν υπομνήσεις.

Δεν είναι της παρούσης γραφής η λεπτομερής αναφορά για το τι ίσχυε και τι έγινε την περίοδο προ του Καλλικράτη, αυτό μπορεί και πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο μιας σοβαρής συζήτησης σε ημερίδα, ώστε να εξαχθούν χρήσιμα συμπεράσματα για το σήμερα, όπου η κατάσταση συνολικά θεωρουμένη, δεν έχει διασφαλίσει στην πράξη αυτό που ο νόμος ορίζει – απαιτεί, αυτό που με έμφαση και με πολλαπλούς τρόπους διακηρύσσεται.

Όμως, έχουμε και σήμερα θεσμούς λαϊκής συμμετοχής που προβλέπει ο νόμος που ο ρόλος τους έχει απαξιωθεί (κλασικό παράδειγμα η επιτροπή διαβούλευσης) ή έχουν αγνοηθεί όπως όσα  αφορούν τη σχεδίαση του τεχνικού προγράμματος, όπως το προβλέπουν συγκεκριμένες διατάξεις του Καλλικράτη και του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων.

Έχουμε επίσης, τα όσα ορίζονται από το κεφάλαιο τοπική δημοκρατία για την διαβούλευση που δεν φαίνεται ότι οι εισηγούμενες υπηρεσίες το ακολουθούν στον βαθμό που απαιτείται, πριν υποβάλουν τις εισηγήσεις – προτάσεις τους, για θέματα του γενικότερου ενδιαφέροντος των τοπικών κοινωνιών. Έχουμε τέλος το θεσμό του συμμετοχικού προϋπολογισμού (χωρίς απόφαση κανονιστική) των συνοικιακών συνελεύσεων με τα γνωστά στην πράξη αποτελέσματα (πολύ μειωμένη λαϊκή συμμετοχή) και την επιχειρουμένη τελευταία διαδικασία συγκρότησης συνοικιακών συμβουλίων (χωρίς πρόβλεψη από τον νόμο εάν καλά είμαι πληροφορημένος) και χωρίς απόφαση κανονιστική.

Πιστεύω ότι σε ότι αφορά την παρούσα κατάσταση (υπάρχουσα και σχεδιαζόμενη) βρισκόμαστε μπροστά σε ένα μπέρδεμα, που δεν οδηγεί σε θετικά για τη λαϊκή συμμετοχή αποτελέσματα και η ανάγκη για την εξέταση του όλου θέματος, είναι άμεση.

Θα κλείσω αυτές τις σκέψεις μου στο σημαντικό αυτό θέμα, σημειώνοντας ότι η παρούσα δημοτική μας αρχή, έχει εκφράσει τη βούλησή της να γίνει πραγματικότητα η λαϊκή συμμετοχή και σε αυτό αν σωστά έχω αντιληφθεί, όλες οι δημοτικές παρατάξεις συμφωνούν.

Σε αυτό που φαίνεται πως δεν συμφωνούν ή έχουν σοβαρές επιφυλάξεις, όπως και μεγάλος αριθμός δημοτών – πολιτών είναι ο τρόπος που αυτό επιχειρείται να γίνει ταυτοχρόνως με ήδη υφιστάμενες προβλέψεις του νόμου για τη λαϊκή συμμετοχή και με τις νεοεισαγόμενες. Πιστεύω ότι οι αιρετοί μας άρχοντες, δεν θα είχαν αντίρρηση να υπάρξει μια ημερίδα, όπου θα βρεθεί ο τρόπος που θα υλοποιεί αυτό που αποτελεί δικαίωμα του δημότη πολίτη, αυτό που όλοι τους επαγγέλλονται. Πιστεύω ότι επιβάλλεται, μια και δεν έχει γίνει στα τόσα χρόνια που πέρασαν.

Οι τοπικές κοινωνίες μας, μπορούν να συνεισφέρουν και θα συνεισφέρουν σε μια τέτοια συζήτηση, είτε αυτή γίνει με πρωτοβουλία του δήμου που είναι το προτιμητέο, είτε με την πρωτοβουλία άλλου συλλογικού φορέα και βεβαίως αυτή η συζήτηση, πρέπει να γίνει το συντομότερο δυνατό και πριν αρχίσει ο κύκλος της σχεδίασης του τεχνικού προγράμματος του έτους 2018, συμπεριλαμβανομένου του συμμετοχικού προϋπολογισμού, για να μη βρεθούμε μπροστά στα προβλήματα που βρεθήκαμε τον προηγούμενο χρόνο.

    Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι πρόεδρος του μη κερδοσκοπικού Σωματείου Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας “ΑΤΡΑΠΟΣ ΚΗΦΙΣΙΑΣ”

 

 

 

 

Facebook Comments