Μέμα Χαλιώτη: “Ας μιλήσουμε όλοι!”

Γράφει η Μέμα Χαλιώτη
Πολιτισμολόγος/Μουσικός
Οι αποκαλύψεις που συνταράσσουν τον καλλιτεχνικό χώρο φαντάζομαι ότι δεν ξαφνιάζουν κανέναν. Το ίδιο “σύστημα” θεωρείται αυτονόητο και στο χώρο της πολιτικής, σε επαγγελματικούς χώρους, σε χώρους εκπαίδευσης, πανεπιστημίων και αλλού. Δεκαετίες τώρα είναι κοινό μυστικό ότι αν δεν παραδοθείς στις ορέξεις αυτών που κατέχουν τις οποιεσδήποτε θέσεις εξουσίας, είναι δύσκολο να σταθείς, να αναδείξεις τα ταλέντα και τη δημιουργική πλευρά σου ή να βαδίσεις ισότιμα στον πολιτικό και επαγγελματικό στίβο. Όλα γίνονται στο σκοτάδι των σιωπών και του φόβου ότι σίγουρα αν είσαι γυναίκα θα κατηγορηθείς ότι “τα ήθελες”.
Έτσι, κάποιοι δρουν ασύδοτα, εκμεταλλευόμενοι τις θέσεις που κατέχουν και τη σιωπή των θυμάτων τους, αναπτύσσοντας μια συλλογική σιωπή μέσα σε ένα κοινωνικό σύστημα, που δίνει τροφή στη βία. Η βία αυτή εκφράζεται με διάφορους τρόπους. Μπορεί να είναι σεξουαλική παρενόχληση, ψυχολογική και λεκτική βία, bullying.΄Άνθρωποι «μικροί» και «λίγοι» που εκμεταλλεύονται τις θέσεις ευθύνης τους προκειμένου να επιβληθούν στους άλλους, να ικανοποιήσουν τα συμπλέγματα κατωτερότητας και μειονεξίας τους και να νιώσουν ότι επιτέλους κάποιοι «είναι».
Τα βαθιά ψυχολογικά τραύματα, που προκαλούν στα θύματα τους, δεν εξαφανίζονται ποτέ. Ζουν και βασανίζουν το θύμα, μέχρι να καταφέρει να φέρει στο φως αυτή την τραυματική εμπειρία και να λυτρωθεί. Μέρος της λύτρωσης, δικαίως, είναι και η παραδειγματική τιμωρία του θύτη.
Με πρώτη τη Σοφία Μπεκατώρου πολλές γυναίκες σήμερα λύνουν τη σιωπή τους και φέρνουν στο φως σειρά τέτοιων πράξεων που ζητούν δικαίωση. Η κοινωνική αυτή μάστιγα δεν γνωρίζει φύλο. Θύματα λεκτικής και σωματικής κακοποίησης είναι γυναίκες, άνδρες και πρόσφατα αναφέρθηκε η σεξουαλική εκμετάλλευση ανηλίκων.
Ο καιρός ωρίμασε και ήρθε η ώρα να ανοίξουν πολλά στόματα από όλους τους χώρους. Χωρίς φόβο, χωρίς ντροπή. Ο καιρός ωρίμασε και ήρθε η ώρα να τιμωρηθούν παραδειγματικά αλλά και να αποτραπούν αποτελεσματικά από εδώ και πέρα τέτοιες παραβατικές νοοτροπίες, που υποβιβάζουν πρωτίστως τον ίδιο τον θύτη, που λειτουργεί ως ένα ζώο με κατώτερα ένστικτα, σε ηθική και αξιολογική πτώση, και μετά την ίδια την κοινωνία που μένει σιωπηλός παρατηρητής της ψυχολογικής και ηθικής κατάπτωσης των θυμάτων.
Ας μιλήσουμε όλοι!