Γιώργος Μαθόπουλος: Με την ελπίδα στο νέο και δημιουργικό

Με την ελπίδα στο νέο και δημιουργικό

Γράφει ο Γιώργος Μαθόπουλος

Υποκλινόμενοι στη σημασία της ανθρώπινης απώλειας από τον COVID-19 και άλλες αιφνίδιες αιτίες και τον πόνο των οικείων, δεν ήταν και τόσο άσχημη τούτη η ετήσια εναλλαγή. Αρκεί στη θέση του μίζερου να μπει το ρεαλιστικό. Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι χιλιάδες άνθρωποι, αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές και άλλες καταστάσεις. Όλοι ξέρουμε αν δεν είμαστε υγιείς και οικονομικά καλά, τίποτα δεν μας πάει καλά ως άτομα, ως οικογένεια, ή επαγγελματικός χώρος. Κυριαρχεί το άγχος, η αβεβαιότητα. Δεν είναι λίγοι, όσοι τα βάζουν με τη μοίρα τους για ότι άσχημο τους συμβαίνει. Ποιο άτομο δεν έχει ακούσει, αν το ίδιο δεν είπε. Γιατί να συμβεί σε μένα αυτό το κακό, είτε είναι οικονομικό, είτε κοινωνικό, είτε είναι θέμα υγείας. Είμαστε όμως ξανά εδώ, στην αρχή του νέου χρόνου και αυτό θα πρέπει όλοι μας, να το χαρούμε αδιαμαρτύρητα.

Καθένας μας, κουβαλά στην πλάτη του το δικό του δισάκι και κρύβει μέσα του τόσο τις συνέπειες των πράξεων του, όσο και όλα όσα δειλιάζει να τα φανερώσει στο διπλανό του, στο συνάνθρωπό του. Φαντάζει οπισθοδρομική αντίληψη στη σύγχρονη κοινωνία, μια σειρά από φράσεις όπως: Γιατί έτυχε αυτό σε μένα. Πως να το φανερώσω. Τι θα πει ο κόσμος. Αφελείς, ανόητες, ως και επικίνδυνες δικαιολογίες, που κρατούν το κοινωνικό επίπεδο πίσω από το σήμερα, στο καταπονημένο μας ανθρώπινο παρελθόν, εκεί όπου βασίζονται οι καιροσκόποι και σχεδιάζουν τη δράση τους, σε βάρος της αφέλειας των πολλών.

Μιλώντας επί προσωπικού, είμαι βέβαιος πως όσοι είδατε στις αναρτήσεις, στη σελίδα μου στο https://www.facebook.com/gmathopoulos την περιπέτεια της υγείας μου από Σεπτέμβρη 2019, που επιδεινούμενη συνεχίστηκε το 2020, όταν και σταθεροποιήθηκε με συντηρητική αγωγή, αλλά και με την προίκα πάγιων συνεπειών, καταλαβαίνετε τις ποιο πάνω διατυπώσεις, ιδιαίτερα δε, εσείς που τολμήσατε να με επαινέσετε, επειδή η επικοινώνηση της προσωπικής μου περιπέτειας, σας έδωσε κουράγιο.

Κοινά και τα προβλήματα, κοινές και οι ανάγκες. Κάποιοι λόγω ικανοτήτων, γνώσεων, ευκαιριών, προοδεύουν περισσότερο από άλλους και είναι λογικό να συμβαίνει, αφού αφοσιώνονται και κοπιάζουν να υλοποιήσουν όσο καλύτερα μπορούν τον επαγγελματικό τους στόχο. Κάποιοι όμως καιροσκόποι, εκμεταλλεύονται και όσους αδυνατούν για διάφορους, αντικειμενικά κοινωνικούς, αλλά και υποκειμενικούς λόγους να αντέξουν την καθημερινότητά τους και ζητούν βοήθεια με την αγνότητα, ή και με την αφέλεια, που σχεδόν πάντα τους διακρίνει. Αυτοί οι καιροσκόποι, κερδοσκοπούν, πλουτίζουν και ταυτόχρονα δεν σταματούν να κλαψουρίζουν, με στόχο να φανούν ως οι προστάτες των αδύναμων, την ίδια στιγμή που τους χρησιμοποιούν καταπιεστικά απομυζώντας τον ιδρώτα, τους κόπους τους, εκμεταλλευόμενοι την ανάγκη τους για επιβίωση, υποβάλλοντάς τους σε εξαναγκασμούς. Ταυτόχρονα πληθαίνουν τον πλούτο τους με οικονομικές και πολιτικές μπίζνες. Καθένας το γνωρίζει αυτό. Η οικονομία ελέγχει την πολιτική και η πολιτική υποτάσσεται στην οικονομία και εδώ, όλοι κάνουν την επιλογή τους!

Ακόμα, αποτελούν πισωγύρισμα φράσεις όπως, καλά τα λες εσύ, αλλά δε γίνεται τίποτα, ένας κούκος δε φέρνει την άνοιξη, ή ακόμα, όλα τα γουρούνια ίδια μούρη έχουν κ.α. Ενώ η φράση που στην εποχή μας πληγώνει κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, περισσότερο από ότι άλλο, είναι αυτή που ισοπεδώνει την πολιτική λέγοντας, ότι όλοι είναι διαχειριστές. Κανένα πολιτικό κόμμα δεν έχει στρατηγική και σχέδιο ολιστικής ανάπτυξης για τη χώρα και την κοινωνία. Είναι πραγματικά μαχαιριά, αυτό που ακούει ο σκεπτόμενος πολίτης σήμερα, πως όλοι οι πολιτικοί νοιάζονται για την κουτάλα, για το πόσα περισσότερα θα βάλουν στης τσέπες τους, αδειάζοντας τις τσέπες του λαού και γεννάται εδώ το ερώτημα. Καλά, οι πολιτικοί και οικονομικοί παράγοντες ας το δεχτούμε ότι αυτό κάνουν και πως είναι όλοι ίδιοι, (που δεν το κάνουν όλοι, ούτε ίδιοι είναι). Υπάρχει όμως η επιστημονική κοινότητα. Οι επιστήμονές μας και πρωτίστως της οικονομίας, της φυσικής, του περιβάλλοντος, της έρευνας της τεχνολογίας, των δικαιωμάτων, της αλληλεγγύης, της δημοκρατίας. Που ακριβώς είναι με τι ασχολούνται, τι προτείνουν; Αποδεδειγμένα, είναι από τα ποιο καλά μυαλά του πλανήτη, δεν το λέμε εμείς, δεν το λένε οι ίδιοι. Ο πλανήτης το λέει. Γιατί δεν τους δίνεται πάγια δυνατότητα να αξιοποιήσουν τις δεξιότητές τους στα πανεπιστήμια της χώρας μας, σε όφελος και της ολιστικής περιφερειακής ανάπτυξης της χώρας και της κοινωνίας μας;

Υπάρχει απάντηση και είναι απλή, πάρα πολύ απλή. Γιατί δεν έχουν στήριξη στο έργο τους! Γιατί το έργο τους υπονομεύεται από τους καιροσκόπους. Συνεπώς, από τον υποταγμένο λαό! Ο λαός και μόνο αυτός, έχει τη δύναμη να αλλάξει τη μοίρα του, αρκεί να το κατανοήσει και να κάνει πράξη του, την αλληλεγγύη. Να δει, το κάθε άτομο τον πόνο του και να τον μοιραστεί με το διπλανό του, ώστε να διαπιστώσουν έκπληκτοι, πως έχουν ακριβώς τον ίδιο πόνο, τα ίδια προβλήματα και να δουν, ότι αυτά αντιμετωπίζονται μόνο, με την αλληλεγγύη τους. Μόνο αν ενώσουν τις δυνάμεις τους, απέναντι στους καιροσκόπους, στους κερδοσκόπους, στους πολιτικούς που νοιάζονται για την τσέπη τους και να πείσουν την επιστημονική κοινότητα της χώρας, τους μικρομεσαίους επενδυτές της, πως αξίζει να προσπαθήσουν, αξίζει να διαθέσουν τον κόπο και τον ιδρώτα τους, ώστε να ωφεληθούν οι ίδιοι και ταυτόχρονα, να ωφεληθεί η λαϊκή κοινότητα.

Ας πορευτούμε, από την αρχή του 2021, με γνώμονα την κοινωνική μας αλληλεγγύη, με τη δημιουργία εστιών συνεννόησης, ώστε να αναπτυχθούν οι προϋποθέσεις νέας ελπίδας, για τη χώρα και το λαό. Μια νέα ελπίδα, που θα προετοιμάσει το νέο και δημιουργικό μέλλον, όπως το έχει ανάγκη σήμερα περισσότερο από ποτέ, η ζωή των νεότερων γενιών.

Ο Γιώργος Μαθόπουλος είναι πρόεδρος της «Ατραπός Κηφισιάς»