Γ.Μαθόπουλος: “Με ανοιχτούς ορίζοντες”

Του Γιώργου Μαθόπουλου

Τούτες τις μέρες με όσα διαδραματίζονται στην πολιτική ζωή της χώρας, ο προβληματισμός για το αύριο της ζωής όλων, βρίσκεται σε απόλυτη έξαρση. Τσιμπιέται ο πολίτης της χώρας να διαπιστώσει, αν όσα βλέπει να γίνονται, είναι πραγματικά γεγονότα ή τα ονειρεύεται.

Τρία γεγονότα υπήρξαν αρκετά, να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις στην κάθε Ελληνίδα και στον κάθε Έλληνα, που παρακολουθεί την πολιτική ζωή του τόπου του, να θέλει να ξαναδεί τις πολιτικές που εφαρμόστηκαν σε όλες τις βαθμίδες της εξουσίας του και πάλι από την αρχή. Πρώτο, η έξοδος της χώρας από τα μνημόνια. Δεύτερο η συμφωνία των Πρεσπών και η κύρωση του πρωτοκόλλου ένταξης της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ, από το εθνικό κοινοβούλιο. Γεγονότα που τάραξαν τον κοινοβουλευτικό βίο της χώρας, όπου η κομματική υποκρισία περίσσεψε. Τρίτο ο νόμος 4555/18 (Κλεισθένης1) για την τοπική αυτοδιοίκηση που έφερε την απλή αναλογική και έκανε πολλούς να νιώσουν σπουδαίοι, ως διεκδικητές του δημαρχιακού θώκου. Αποτέλεσμα οι υποψηφιότητές τους, την προοίμια αυτή περίοδο, να αριθμούν έως και διψήφιο αριθμό στους αστικούς δήμους της χώρας (Δήμος Κηφισιάς), χωρίς να προτάσσονται οι ανάγκες και τα προβλήματα της πόλης και η αντιμετώπισή τους. Ο θώκος του δημάρχου προέχει για αυτούς και οι ανάγκες της πόλης έπονται.

Στην πρώτη αυτή περίπτωση, η σημερινή κυβέρνηση στάθηκε όρθια σε δυσμενείς διεθνείς συσχετισμούς, καταφέρνοντας να κάνει πέντε πράγματα με τη θηλειά του μνημονίου στο λαιμό. Έβγαλε τη χώρα από τα μνημόνια και εν συνεχεία στις αγορές. Η κυβέρνηση Τσίπρα, τους πρώτους μεταμνημονιακούς μήνες, άρχισε να πυκνώνει τα μέτρα διόρθωσης των αδικιών, με την ανεργία να πέφτει, με την οικονομία αργά αλλά σταθερά, να ανακάμπτει. Έφερε την απλή αναλογική στην αυτοδιοίκηση, προχωρά στη συνταγματική αναθεώρηση. Στάθηκε δίπλα στον πολίτη που έχασε τη δουλειά του, την ασφάλισή του, εξαιτίας των αντιλαϊκών νεοφιλελεύθερων πολιτικών που εφάρμοσαν οι προκάτοχές της κυβερνήσεις.

Αναρωτιέται ο αμερόληπτος πολίτης, πως γίνεται σε τόσο πυκνό χρόνο να προχωρούν και μάλιστα με ευνοϊκές για τη χώρα και την κοινωνία της προϋποθέσεις, όλα τα χρόνια και δισεπίλυτα αυτά προβλήματα! Αναρωτιέται ο πολίτης, πως γίνεται οι κομματικές προτάσεις του χθες σύσσωμης σχεδόν της αντιπολίτευσης για το εθνικό θέμα, να γίνονται σήμερα σημεία αντιπαράθεσης και καταψήφισης! Αναρωτιέται ο πολίτης ποιο είναι το επίπεδο της πολιτικής αντιπαράθεσης στη χώρα του και στρέφεται στον καθρέφτη του. Ονειρεύτηκε μια πολιτεία ευνομούμενη. Μια κοινωνία με ανοιχτούς ορίζοντες, μια Ελλάδα που δεν αυτομαστιγόνεται. Μια χώρα που μεταλαμπαδεύει τις πανανθρώπινες αξίες της. Τι εισπράττει όμως από αυτά τα ανεκπλήρωτα, εύλογα όνειρά του; Εισπράττει αμοραλισμό και υποκρισία. Εγωκεντρισμό και περιχαράκωση. Ατομικισμό και ξενοφοβία.

Ο σύγχρονος άνθρωπος του σήμερα, απαιτεί κοινωνικές μεθόδους διευκόλυνσης της ζωής του και σύγχρονη αντιμετώπιση των προβλημάτων της πόλης, της χώρας, του διεθνούς του περιβάλλοντος, με λύσεις αποτελεσματικές. Μπούχτισε με τις ατέρμονες τελματώσεις, που όχι χωρίς δόλο υπέρ σκοπιμοτήτων, στις περισσότερες των περιπτώσεων έχει υποστεί και τις έχει υποφέρει από τις παραδοσιακού τύπου πολιτικές του δυνάμεις.

Προβληματίζεται ο πολίτης και είναι έτοιμος να αναθεωρήσει άμεσα και τη δική του θέση προκειμένου να μη γυρίσει στο παρελθόν, να μην επιτρέψει τον αμοραλισμό, να μη δεχθεί άλλη υποκρισία, να μην αφήσει ξανά το δημοκρατικό του πολίτευμα να κηλιδωθεί. Είναι η στιγμή να προστατέψει ο πολίτης το δικό του λαϊκό συμφέρον, το συμφέρον του κοινωνικού του ιστού, το συμφέρον της δικής του κοινωνικής οικονομίας.